Zaterdag 26 juni 2021, weer een stapje dichter bij het oude normaal: de poorten van Groen Geel gingen weer open voor publiek. Omdat ook het weer meezat – met zelfs een zonnetje – stond het complex al vroeg vol met blije, maar soms ook zenuwachtige, ouders. Dit laatste zorgde dan ook voor zo en af en toe een blik van dochterlief die zei “vorige week was het leuker”.

Omdat de D2 de eerste twee wedstrijden van de mini-competitie had gewonnen (beide keren met 10 doelpunten), was dit ook nog eens een kampioenswedstrijd. Dit zorgt natuurlijk altijd voor wat extra spanning, waardoor de doelpunten in het begin nog schaars waren. In het tweede deel van de eerste helft liep de D2 echter uit naar een verdiende 6-2 voorsprong.

Na de rust werd de voorsprong al snel uitgebreid en werd de overwinning veilig gespeeld. Er was zelfs gelegenheid voor een publiekswissel voor de coaches, die bij Elise en Martin op het hoofdveld werden verwacht. Zij werden zeer verdienstelijk vervangen door Marco, die op zijn beurt het bijhouden van de stand doorgaf (dit was, zo bleek pas later, inclusief het schrijven van het wedstrijdverslag).

De D2 scoorde gewoon door en eindigde de wedstrijd met een dikke 10+ van scheidsrechter Rob Molanus (volgens zijn oud-leerlingen langs de kant is dit zeer uitzonderlijk). De wedstrijd eindigde namelijk in 11-3, en daarmee de competitie in 6 punten en een doelsaldo van 31 voor en 8 tegen.

Het kampioenschap werd uiteraard gevierd met een prijsuitreiking, waarbij de spelers traditiegetrouw OP tafel mogen staan. Een prijsuitreiking door Erlinde, limonade uit de kantine en taart van Sofie. Het voelde allemaal weer heel gewoon!

We zijn er weer bij…. en dat is pri-hi-ma!

Door Sander Rijs, 32 days ago

Zaterdag 26 juni 2021, weer een stapje dichter bij het oude normaal: de poorten van Groen Geel gingen weer open voor publiek. Omdat ook het weer meezat – met zelfs een zonnetje – stond het complex al vroeg vol met blije, maar soms ook zenuwachtige, ouders. Dit laatste zorgde dan ook voor zo en af en toe een blik van dochterlief die zei “vorige week was het leuker”.

Omdat de D2 de eerste twee wedstrijden van de mini-competitie had gewonnen (beide keren met 10 doelpunten), was dit ook nog eens een kampioenswedstrijd. Dit zorgt natuurlijk altijd voor wat extra spanning, waardoor de doelpunten in het begin nog schaars waren. In het tweede deel van de eerste helft liep de D2 echter uit naar een verdiende 6-2 voorsprong.

Na de rust werd de voorsprong al snel uitgebreid en werd de overwinning veilig gespeeld. Er was zelfs gelegenheid voor een publiekswissel voor de coaches, die bij Elise en Martin op het hoofdveld werden verwacht. Zij werden zeer verdienstelijk vervangen door Marco, die op zijn beurt het bijhouden van de stand doorgaf (dit was, zo bleek pas later, inclusief het schrijven van het wedstrijdverslag).

De D2 scoorde gewoon door en eindigde de wedstrijd met een dikke 10+ van scheidsrechter Rob Molanus (volgens zijn oud-leerlingen langs de kant is dit zeer uitzonderlijk). De wedstrijd eindigde namelijk in 11-3, en daarmee de competitie in 6 punten en een doelsaldo van 31 voor en 8 tegen.

Het kampioenschap werd uiteraard gevierd met een prijsuitreiking, waarbij de spelers traditiegetrouw OP tafel mogen staan. Een prijsuitreiking door Erlinde, limonade uit de kantine en taart van Sofie. Het voelde allemaal weer heel gewoon!