Op deze laatste dag van mei speelde Zondag 1 haar laatste wedstrijd van het seizoen in een warm weekend, WWSV stond op het programma. De zon brandde minder hard dan de dag ervoor, desalniettemin zijn er enige brandwonden ontstaan tijdens de derde helft. Voor het zover was, moest eerst iedereen ten tonele verschijnen. Door een waardeloos speelschema speelde Zondag 2 op hetzelfde moment uit, waardoor invallen – en fluiten – bij elkaar niet mogelijk was. Daarnaast was het crisis bij de dames. Een vruchteloze poging was ondernomen om onze wedstrijd wat later op de dag te spelen, maar dat bleek helaas niet mogelijk voor onze tegenstander. Met slechts twee beschikbare dames werd gezocht naar een passende opstelling, met in het achterhoofd houdend dat iemand ook nog de wedstrijd moest fluiten. Het leek bijna in kannen en kruiken, totdat we onze laatste arriverende teamgenoot naar zijn voorkeur vroegen: “spelen als dame of fluiten?” Rick koos zonder enige twijfel om te fluiten, vanuit het teambelang. Met een scheidsrechter in het veld en twee vakken met spelers te hebben toegewezen kon de eerste helft beginnen.

Het eerste aanvalsvak – bestaande uit Shannon, Julian als dame, Remy en Tim – begon de wedstrijd voortvarend. Shannon had twee afstandsschoten nodig voor twee rake treffers, dat ervoor zorgde dat het andere vak binnen een minuut stond aan te vallen. In dit vak speelden Kelly, Wouter als dame, Daan en Rik. Zij hadden het beduidend lastiger met het vinden van de mand. WWSV niet en trok de stand gelijk naar 2-2. Julian was de eerstvolgende die aan onze zijde scoorde; een mooi afgeronde doorloopbal zette de stand op 3-2. Daarna kwam de stand weer gelijk en duurde het heel lang voor een doelpunt viel. Madelon dirigeerde vanaf de kant “nu eens een goed schot”, voordat Daan dan de 4-3 van afstand raakte. Na een tweetal tegendoelpunten kwamen we met 4-5 achter te staan, maar ineens ging het hard met de scores. Shannon een kort schot raak en Kelly wist de korf van afstand te vinden. Ook Wouter wist een punt te maken aan Groen-Gele zijde en nog een treffer van Shannon luidde de rust in bij een voorsprong van 8-6.

De rust bood ons de mogelijkheid de hydratatie op orde te brengen en terug te blikken op de eerste helft. Onze aanvallen waren beter, met meer en leukere kansen, alleen wisten we nog niet zo goed tot scoren te komen. De gasten uit de WijdeWormer daarentegen hadden lang niet zoveel kansen, maar rondden de kansen die ze hadden een stuk beter af. Wel kwam het spel zo nu en dan wat chaotisch over, waar zij dan weer van profiteerden. Niet alleen de spelers, ook onze arbiter van dienst had tijd even terug te blikken op de eerste helft. Voor de wedstrijd begon nam hij ondanks zijn beperkte slaap kloekmoedig de fluit in de hand, waar wij als team bijzonder dankbaar voor waren. Gedurende de wedstrijd kreeg hij echter wel het nodige commentaar te verduren. Het leek echter compleet langs hem heen te gaan. Sterker nog, de hele wedstrijd leek nogal langs hem heen te gaan…

De tweede helft begon met een doelpunt van afstand door Kelly. Een tegendoelpuntje en het verschil was weer twee, maar wij wisten daar goed op te reageren. Remy nam succesvol een wegtrekbal en Shannon wist met een doorloopbal het gat naar vier te vergroten: 11-7. Een korte onderbreking volgde, toen een dame in het wit-zwart ineens met uitgetrokken schoen in het veld stond. Zij wist ons met stalen gezicht te vertellen ze door een verbouwing last had van staalsplinters in haar schoen. Na weer een kwartier spelen deze helft was de extra drinkpauze een welkome aanvulling. Het was WWSV die hier het meest van profiteerde, afgaande op het volgende doelpunt. Wij hadden ons spel echter beter op orde en breidden onze voorsprong uit tot zes doelpunten na treffers van achtereenvolgens Wouter, Julian en Shannon. Het volgende tegendoelpunt is voor de einduitslag niet bepaald noemenswaardig, maar wel hoe een dame van WWSV in de verdediging haar evenwicht verloor en dreigde te vallen op het bezande kunstgras. Om schuurplekken te voorkomen koos ze ervoor deze valpartij om te zetten in een elegante koprol, dat op een klein applaus kon rekenen. Daan schoot van afstand later de 15-9 raak, en het was Shannon die het laatste doelpunt van de wedstrijd maakte en zo een eindstand van 16-9 noteerde op het scorebord. Met applaus voor scheidsrechter Rick schudden wij allen elkaar de hand en konden genieten van de derde helft. De doelpunten kwamen vandaag van Shannon (7), Julian (2) , Daan (2), Kelly (2), Wouter (2) en Remy.

Met deze wedstrijd is alweer een einde gekomen aan het seizoen voor Zondag 1. Vier van de vijf wedstrijden gewonnen en dat betekent een nette tweede plaats in de poule. Gezien het aangename weer hebben we nog een hele middag gezellig nagezeten bij Groen Geel en afgesloten met een barbecue.