De zondagteams mochten na een paar weken rust weer eens hun korfbalkwaliteiten aan elkaar en het aanwezige publiek tonen, vandaag tegen WWSV. Net als tegen BEP speelden we in sporthal De Beuk. Fietsend over een in nevel gehulde Jisperdijk was het een kleine wereld. Een wereldreis was het daarentegen niet, we speelden vandaag in Purmerend.

De eerste wedstrijd die op het programma stond was die van Zondag 1. Wellicht zou men verwachten dat de spelers na een paar weekenden zonder korfbal weer met volle motivatie stond in te schieten, maar afgaande op een paar opmerkingen zat dat nét even anders. Toen Julian tegen Alex het woord rennen in de mond nam, kreeg hij hem direct terug: “Rennen?! Ben je wel goed bij je baksel?” Op de vraag of Wouter zin had in de wedstrijd kwam ook een weinig enthousiast antwoord “ik heb überhaupt geen zin om te leven, alleen mijn hart houdt mij tegen”. Het beloofde dus wat te worden. In de nog altijd warme sporthal begonnen Kelly, Amber, Daan en Remy in de aanval, verdediging werd verzorgd door Shannon, Sydney, Julian en Wouter. De eerste twee doelpunten van de wedstrijd kwamen uit handen van WWSV, beide van afstand. Geen beste start. Na de vakwissel kwam Wouter een schitterende kans toe op een paar meter van de paal, maar hij wachtte netjes totdat zijn gevallen tegenstander weer overeind stond. Geen doelpunt, maar een applaus kwam hem wel toe. Na ruim tien minuten spelen was het Shannon die voor ons van afstand het eerste doelpunt maakte. Enkele minuten later kwam er alsnog een doelpunt van Wouter, die na een onrechtmatig verhinderde doorloopbal zijn strafworp wist te verzilveren. In het andere vak was het Daan, die na een mooie actie van afstand de voorsprong voor ons op het scorebord zette: 2-3. De voorsprong bleek van korte duur; de volgende twee tegendoelpunten volgden elkaar snel op, en het was weer Wouter die van afstand ons vierde doelpunt maakte. Hij was niet de enige die van afstand kon raken; Remy en Sydney deden dat ook en na een doorloopbal van Shannon was het 5-7 in het voordeel van Zondag 1. WWSV scoorde ondanks goede druk mee en zo werd het gaatje weer verkleind tot één punt. De laatste paar minuten voor rust werd veel gescoord, en nog eens veel meer geschoten. Na een sessie prijsschieten was het uiteindelijk Amber die ons met 6-8 de rust in bracht.

Na rust was Tim binnen de speellijnen gekomen op de plek van Remy. Shannon schoot daarna van afstand de 6-9 raak. Een mooie actie van Wouter en Julian volgde, waarna laatstgenoemde dat met een doelpunt kon bekronen. De voorsprong van vier bleek echter van korte duur, twee tegendoelpunten van de club uit de Wijdewormer en het stond weer 8-10. Een doorloopbal van Sydney ging raak en ook Shannon wist van afstand het gat in de mand te vinden. Remy kwam ondertussen op de plek van Julian in het veld. Ons dertiende doelpunt kwam van Kelly, en nummer veertien werd ook door een dame gemaakt: een schot van Shannon draaide eerst vijf rondjes in de mand, voordat de bal besloot de korf toch echt aan de onderkant te verlaten. Daan kreeg daarna erg veel ruimte van zijn heer en wist daarvan te profiteren. Een goal van afstand, gevolgd door een trefzekere Amber. De tweede helft was duidelijk voor de ploeg uit Wormer, Sydney rondde nog eens een doorloopbal af en bracht daarmee de stand op 11-17. Ondanks Kelly verder prima speelde, moest Alex – die ons vandaag alleen coachte in zijn Groen-Geeltenue – benadrukken dat ze wederom een strafworp miste. Voordat de wedstrijd werd afgefloten maakte Amber ons laatste doelpunt, eindstand 12-18. Doelpunten van Shannon (5), Sydney (3), Amber (3), Wouter (2), Daan (2), Remy, Julian en Kelly.

Daarna stond de wedstrijd van Zondag 2 op het programma, waarbij het noemenswaardig is dat Robbie zijn wedstrijdshirt weer heeft gevonden en daadwerkelijk aangetrokken. Hij begon samen met Robbert, Amber en Kelly in de aanval. Verdedigend hadden we Sander, Arno, Annemieke en Niels als dame. Het eerste doelpunt kwam van WWSV, Kelly scoorde daarna voor ons een doorloopbal. De voorsprong van Zondag 2 kwam na een strafworp, beheerst genomen door Sander. Balletje tegen en het was Kelly die weer een doorloop raakte. Arno stond nog wat te slapen onder de paal, en zijn dame maakte de 3-3 gelijk. Voor de kijker was dat vak nogal een uitdaging om te volgen. Normaalgesproken is het wit-zwart van WWSV prima te onderscheiden van ons Groen-Geel. Echter, WWSV had een dame als heer spelen in het rood en aan onze kant speelde heer Niels dan weer als dame. Vanwege een gebrek aan contrast tussen het wit van WWSV en de binnenkant van het door Niels gedragen Groen-Geel, kreeg hij een turquoise hesje waardoor dit vak inmiddels uit een rijke verzameling kleuren bestond. Bij een controle of ik turquoise juist spelde ben ik er deze vandaag terloops achter gekomen dat men dat in het Vlaams ook wel appelblauwzeegroen noemt. Hoe dan ook deed dat turquoise hem blijkbaar goed, want het volgende doelpunt kwam uit de handen van Niels: 4-4. Kelly kon eenvoudig langs haar dame lopen en scoorde weer een doorloopbal en Sander – die in het veld amper tijd had om de tekening van z’n dichtertje te bekijken – schoot uit beweging de 5-6 raak. Bij de 6-6 gooide Amber nog eens een bal de lucht in, maar die tolde net uit de mand (een schreeuwende Robbie vierde het doelpunt al). We kregen wat doelpunten tegen, voordat Sander vier minuten voor rust bij een actie naar binnen opnieuw een stip meekreeg. Onder enige druk van een toekijkend paar ogen van zijn dochtertje voerde hij deze kans uit zoals in het boekje beschreven staat: 8-7. We kwamen weer wat bij, en vlak voor rust schoot Amber nog tweemaal raak en scoorde Arno vanaf de zijlijn. Hierdoor gingen we met een marginale voorsprong van 10-9 de rust in.

Na rust kwam een doelpunt van Robbert middels een mooie wegtrekactie. We namen nu telkens het voortouw met scoren. De 11-12 was een gehaast –maar evengoed tellend – afstandsschot van Annemieke en Robbie wist ons dertiende doelpunt te maken. Bij de 13-13 wisselde Arno nog met Tim en begon de wedstrijd aan een zinderend slot. Zeven minuten voor eind wierp Sander van afstand nog een bal door de mand: 13-14. Een doelpunt van WWSV volgde helaas en twee minuten voor het einde stond het weer gelijk. Er zou in de laatste minuut nog één doelpunt volgen. Na een diepe bal wist Kelly met één hand haar doorloopbal af te ronden en zo viel met 14-15 de overwinning naar Groen Geel. Doelpunten kwamen van Kelly (4), Sander (4), Amber (2), Niels, Arno, Robbert, Annemieke en Robbie.

Tweemaal winst dus voor de zondagsteams. Kijkend naar de scores hebben een paar dames hier een belangrijk aandeel in geleverd: Shannon, Kelly en Amber allen vijf doelpunten. Shannon deed dat in één wedstrijd en laten we daar eens een mooi woord voor zoeken. In verscheidene livestreams en verslagen heb ik wel eens het woord klasbak voorbij horen komen, en dat woord voelt voor mij persoonlijk een beetje smerig aan. Misschien komt het doordat het nét iets te veel lijkt op asbak, maar dan met twee letters ervoor die toevallig ook de afkorting van de korfballeague vormen. Ik vroeg mij af of er geen leukere bewoording te vinden is voor spelers of speelsters die een goed spel spelen. Iets wat allitereert doet het altijd goed en ik kan wel even een kort voorzetje geven: een ridder van de ring, koningin onder de korf, vorst in het vak, Messias van de mand, prinses rond de paal, Viking in het veld. Om maar wat te noemen. Laat uw creativiteit de vrije loop. Volgende week spelen wij de laatste wedstrijden in onze eigen Groen-Geelhal. Zondag 2 speelt 15 maart om half twaalf, gevolgd door Zondag 1 om één uur ’s middags, beide tegen KZ. Zien we u dan?