Een beetje vreemde zaterdag, zondag1 was weer verbannen naar de zaterdag. Een heel belangrijke zaterdag voor de club.  Ons vlaggenschip stond voor de opgave om na enkele behoorlijke teleurstellingen zichzelf te herpakken en dat valt niet mee. Basis in de sport is toch vaak het zelfvertrouwen en dat was de laatste weken behoorlijk ondermijnd. Mijn gedachten waren dus nogal dualistisch…….Natuurlijk wil je van de nr 2 in de poule winnen, maar toch ook, pakt GG1 de bekende strohalm….

Goed, terug naar drie…..we gaan proberen tegen Dos een goede pot neerzetten, gebaseerd op de stijgende lijn van de laatste weken. De punten uit Grou gaven ons een redelijk uitgangspunt in het gevecht tegen degradatie en punten tegen Dos zouden een welkome bonus zijn.

Dos heeft al jaren een goede jeugdafdeling en omdat niet iedereen in de Dos-selectie past heeft men een U-21 jr groep geformeerd, die als Dos 3 door het leven gaat.

Talentvolle spelers volgens een van de coaches, maar bij druk of fysiek spel nogal instabiel. Wat kunnen wij daar aan mee doen.


Fysiek spel is nou niet onze specialiteit, maar met flair kunnen we een eind komen. De man met de meeste flair was wat dubieus….Nick was enkele weken geleden tot de pijnlijke ervaring gekomen, dat Amsterdamse meisje toch steviger zijn, dan hij in Krommenie gewend was. Een wat gekneusd borstbeen (gewoon gekneusde ribben) noden hem donderdag in de traditionele oefenpot tegen de A1 tot verstandig uitstappen. Dat kwam het vak niet ten goede, Emar en Armel stonden samen maar konden zich niet bewijzen (oefenpotje….), Lucia had een aanlopende handrem en Leanne was wel ijverig, maar had een verkeerde schotbril op…. Zorgen dus om dit vak. Het andere vak speelde gelukkig weer prima zodat we een nipte oefenoverwinning konden noteren op een steeds sterker spelende A1.


Nick verklaarde zich zaterdag genezen (pilletje?) en speelde gelukkig met veel energie, Armel bespaarde zichzelf een negatieve pers (te laat op de bespreking!) door prima te rebounden, er tegen Dos toch weer 6 in te gooien (staat nog wel een drankje in de schuld!) en dankzij wat kruipolie bij Lucia kan die ook terug zien op een acceptabele wedstrijd. Zeker de rebound op de 2 aanvallende mannen was prima. Leanne had het druk met verdedigen, zou aanvallend veel meer kunnen, maar totaal bekeken deed dit vak het best goed. Armel 6, Nick 2 en Luus (1) en Leanne (2?)  was een goed resultaat. Minder goed het verprutsen van legio kansjes in de eindfase, zodat het nog spannend bleef en zeker minder goed het feit dat ondergetekende verzuimde de dameswissels te laten warmlopen  om in de slotfase een uitgeputte Lucia te vervangen. Merle heeft mij daar ernstig over onderhouden. Lucia speelde na al mijn kritiek best goed en ik kan moeilijk het onderscheid maken tussen moe of flegmatiek. De kleur van Lucia’s hoofd had mij toch wijzer moeten maken….Conditie bouw je wel op tijdens de training dus…. Maar Merle had gelijk, dus ik noteer één van de 2 onnodige afstandsballen op mijn conto….


Het andere vak speelde volgens verwachting uitstekend. Guido begon weer uitermate scherp, uiteraard geholpen door zijn vakgenoten. Het kussen doet zijn werk, niet het pilletje dat Jamie er extra bij had gedaan. Hij raakte  gedurende de wedstrijd steeds oppgefokter en kreeg last van krampen…..Emar dus warm lopen en direct na de pauze ingezet. Guido in een afkoeling standje op de bank. Altijd lekker de Boes-boys bij de hand. Het vak bleef lekker draaien. Tamarah begon wat rommelig, maar herstelde zich gedurende de wedstrijd, 2 mooie doelpuntjes, waarbij Rick positief opviel door haar stiekeme doorbraak nu eens op de gewenste hoogte aan te geven. Die zelfde Rick presteerde het ook om er zelf 4 in te gooien. Overdreven van Moeder Agnes om op de tribune steeds te roepen, dat is mijn zoon! Hij liet er ook 4 door. Jammer (en misschien erg jammer) was het uitvallen van Emar na een rare schuiver vlak voor de bank….iets pijnlijk bij of met zijn heup. Guido kon zijn plek weer innemen, speelde rustiger en creëerde nog behoorlijk wat kansen voor zichzelf en anderen…..Een echte Braziliaan met Rick was wel het hoogtepunt. Britt greep weer goed in, maar moet nog steeds aanvoelen, wanneer wel en wanneer niet.. Dat leer je in de praktijk. Ook dit vak 10 of 11 doelpunten dus een voldoende.


Dos bleek inderdaad een talentvolle groep, met een toegewijde coach. Ze kwamen na een achterstand netjes terug met goed korfbal, namen een kleine voorsprong, die wij weer omkeerden. Aan het eind bleken wij de sterkste zenuwen te hebben (en misschien het geluk wat we tot nu toe niet hadden). Het uitspelen ging beter, de gehaastheid bij Dos nam toe en zo konden we een 21-20 overwinning noteren…Bonuspunten, die we dankbaar bijschrijven.  Toch wel attentie voor het missen van zoveel kleine kansjes  dicht bij de paal!


Komende perioden 2 weken niks, dus ook even gas terug om kleine en grote pijntjes  te laten genezen. Di vrij en do veel schot.

Raken we Armel weer kwijt aan GG-2 (Luuk keek weer pijnlijk), hoe ernstig is het met Emar en hoe doet de pols van Bjarne het, na zijn kickboks  fiasco…… Maar nu 8 punten en een vertrouwde marge t.o.v de staart.

Tijmen bedankt voor het warm lopen……(hij wel :-)).


Hoera voor GG 1 en als toetje een drankje in Neck

Rob M.

Prima zaken voor Zondag 1 op zaterdag

Door Rob Molanus, 6 months ago

Een beetje vreemde zaterdag, zondag1 was weer verbannen naar de zaterdag. Een heel belangrijke zaterdag voor de club.  Ons vlaggenschip stond voor de opgave om na enkele behoorlijke teleurstellingen zichzelf te herpakken en dat valt niet mee. Basis in de sport is toch vaak het zelfvertrouwen en dat was de laatste weken behoorlijk ondermijnd. Mijn gedachten waren dus nogal dualistisch…….Natuurlijk wil je van de nr 2 in de poule winnen, maar toch ook, pakt GG1 de bekende strohalm….

Goed, terug naar drie…..we gaan proberen tegen Dos een goede pot neerzetten, gebaseerd op de stijgende lijn van de laatste weken. De punten uit Grou gaven ons een redelijk uitgangspunt in het gevecht tegen degradatie en punten tegen Dos zouden een welkome bonus zijn.

Dos heeft al jaren een goede jeugdafdeling en omdat niet iedereen in de Dos-selectie past heeft men een U-21 jr groep geformeerd, die als Dos 3 door het leven gaat.

Talentvolle spelers volgens een van de coaches, maar bij druk of fysiek spel nogal instabiel. Wat kunnen wij daar aan mee doen.


Fysiek spel is nou niet onze specialiteit, maar met flair kunnen we een eind komen. De man met de meeste flair was wat dubieus….Nick was enkele weken geleden tot de pijnlijke ervaring gekomen, dat Amsterdamse meisje toch steviger zijn, dan hij in Krommenie gewend was. Een wat gekneusd borstbeen (gewoon gekneusde ribben) noden hem donderdag in de traditionele oefenpot tegen de A1 tot verstandig uitstappen. Dat kwam het vak niet ten goede, Emar en Armel stonden samen maar konden zich niet bewijzen (oefenpotje….), Lucia had een aanlopende handrem en Leanne was wel ijverig, maar had een verkeerde schotbril op…. Zorgen dus om dit vak. Het andere vak speelde gelukkig weer prima zodat we een nipte oefenoverwinning konden noteren op een steeds sterker spelende A1.


Nick verklaarde zich zaterdag genezen (pilletje?) en speelde gelukkig met veel energie, Armel bespaarde zichzelf een negatieve pers (te laat op de bespreking!) door prima te rebounden, er tegen Dos toch weer 6 in te gooien (staat nog wel een drankje in de schuld!) en dankzij wat kruipolie bij Lucia kan die ook terug zien op een acceptabele wedstrijd. Zeker de rebound op de 2 aanvallende mannen was prima. Leanne had het druk met verdedigen, zou aanvallend veel meer kunnen, maar totaal bekeken deed dit vak het best goed. Armel 6, Nick 2 en Luus (1) en Leanne (2?)  was een goed resultaat. Minder goed het verprutsen van legio kansjes in de eindfase, zodat het nog spannend bleef en zeker minder goed het feit dat ondergetekende verzuimde de dameswissels te laten warmlopen  om in de slotfase een uitgeputte Lucia te vervangen. Merle heeft mij daar ernstig over onderhouden. Lucia speelde na al mijn kritiek best goed en ik kan moeilijk het onderscheid maken tussen moe of flegmatiek. De kleur van Lucia’s hoofd had mij toch wijzer moeten maken….Conditie bouw je wel op tijdens de training dus…. Maar Merle had gelijk, dus ik noteer één van de 2 onnodige afstandsballen op mijn conto….


Het andere vak speelde volgens verwachting uitstekend. Guido begon weer uitermate scherp, uiteraard geholpen door zijn vakgenoten. Het kussen doet zijn werk, niet het pilletje dat Jamie er extra bij had gedaan. Hij raakte  gedurende de wedstrijd steeds oppgefokter en kreeg last van krampen…..Emar dus warm lopen en direct na de pauze ingezet. Guido in een afkoeling standje op de bank. Altijd lekker de Boes-boys bij de hand. Het vak bleef lekker draaien. Tamarah begon wat rommelig, maar herstelde zich gedurende de wedstrijd, 2 mooie doelpuntjes, waarbij Rick positief opviel door haar stiekeme doorbraak nu eens op de gewenste hoogte aan te geven. Die zelfde Rick presteerde het ook om er zelf 4 in te gooien. Overdreven van Moeder Agnes om op de tribune steeds te roepen, dat is mijn zoon! Hij liet er ook 4 door. Jammer (en misschien erg jammer) was het uitvallen van Emar na een rare schuiver vlak voor de bank….iets pijnlijk bij of met zijn heup. Guido kon zijn plek weer innemen, speelde rustiger en creëerde nog behoorlijk wat kansen voor zichzelf en anderen…..Een echte Braziliaan met Rick was wel het hoogtepunt. Britt greep weer goed in, maar moet nog steeds aanvoelen, wanneer wel en wanneer niet.. Dat leer je in de praktijk. Ook dit vak 10 of 11 doelpunten dus een voldoende.


Dos bleek inderdaad een talentvolle groep, met een toegewijde coach. Ze kwamen na een achterstand netjes terug met goed korfbal, namen een kleine voorsprong, die wij weer omkeerden. Aan het eind bleken wij de sterkste zenuwen te hebben (en misschien het geluk wat we tot nu toe niet hadden). Het uitspelen ging beter, de gehaastheid bij Dos nam toe en zo konden we een 21-20 overwinning noteren…Bonuspunten, die we dankbaar bijschrijven.  Toch wel attentie voor het missen van zoveel kleine kansjes  dicht bij de paal!


Komende perioden 2 weken niks, dus ook even gas terug om kleine en grote pijntjes  te laten genezen. Di vrij en do veel schot.

Raken we Armel weer kwijt aan GG-2 (Luuk keek weer pijnlijk), hoe ernstig is het met Emar en hoe doet de pols van Bjarne het, na zijn kickboks  fiasco…… Maar nu 8 punten en een vertrouwde marge t.o.v de staart.

Tijmen bedankt voor het warm lopen……(hij wel :-)).


Hoera voor GG 1 en als toetje een drankje in Neck

Rob M.