Helios A1 - GG/IJskoud de Beste A3 14-7

Precies op tijd is de 'oude' A3 bij het klimpark gearriveerd. Het is zaterdag 26 juni in de middag, en hebben net een wedstrijd achter de rug tegen het altijd gezellige Helios. A1. Uit in Castricum. Op nog steeds echt gras. En ook nog steeds een assorti aan spelers, want maar één A-team. Afijn, we hebben verloren, terecht, want zij waren op schot en wij niet zo en zij creëerden meer kansen, en wij niet. Toch nog even een compliment mijnerzijds: de 'nieuwelingen' hebben het naar behoren uitstekend gedaan. Ga er maar aan staan: word je met elkaar in een vak gepropt, sta je ineens tegen een drie jaar oudere heer, of een al wat ervaren dame, en speel je gewoon een prima pot. Kleine dingetjes als uitstappen, de bal met iets meer vaart naar de buitenhand gooien, ach, peanuts. En helemaal als ik net een wedstrijd gezien heb met meneer M. Depay, die elke bal van zijn voet liet rollen, en de situatie ook steeds zelluf wilde oplossen. En verdient ook nog eens miljoenen. Tja, wanneer je én gewoon puik speelt, daarnaast ook nog je eigen contributie betaalt, wie is dan spekkoper? Ik hoor het u denken: Depay natuurlijk.


En leuk, hoor, weer wat publiek langs de kant. Je mist het pas wanneer het er niet is. Zo was er ook geen bankje voor de uitploeg geregeld. Niet chic, want de thuisploeg zat lekker op de derrière te wachten op het fluitsignaal. Dat was natuurlijk van korte duur. De gele canapé kwam na enig beraad vanzelfsprekend onze kant op. Er was ook nog iets met Wies, iets dat opstelmateriaal zou kunnen zijn ('dat gebruik je voor je verslag, hè?'), maar breek me de bek niet open Wies, ik heb werkelijk geen idee meer waar het over ging...



Dan toch nog even een anekdote over het klimpark. Donna en ik verzorgden het vastleggen op de plaat. De rest ging de hoogte in. En even over die hoogte: onze groep was gemiddeld twee keer zo lang als de rest van de groepjes. Misschien wel drie keer. Achteraf deed dat niks af aan de klimvreugde. Iedereen had wel eens geklommen, dus dacht ik zelf: oooh, dan kunnen ze zeker twee keer een parcoursronde afleggen. Twee uur de tijd. De gevorderde klimmers begonnen meteen op high level. Tessa, Maerle, Wouter en Julian. En ook in die volgorde. Héél belangrijk. Nou ja, ik kan u enkel zeggen: gelukkig hebben we de foto's nog. Eén iemand heeft het volledige klimgeld eruit gehaald zeg maar. Is lekker gaan hangen, uitrusten wordt dat ook wel genoemd, daar waar een ander groepje aan het wachten was op het volgende klimelement. Ook het klimpersoneel heeft zich menigmaal (moeten) bemoeien met de activiteit van deze alpinist(e). Nou, zeg maar non-activiteit. Er moest juist beweging ín gebracht worden. Ook is degene met een omtrekkende beweging via level 1 richting roetsjbaan gedelegeerd, einde nl. van het traject, want anders had mevrouw cq. meneer er nog gehangen. En maak je mee dat de groep de teambuilding wel erg letterlijk neemt. Wij blèren vanaf de grond dat het koppeltje achter de 'delinquent' er even langs mag, aldus de instructeur, terwijl dat eigenlijk verboden is want maar twee op plateau, maar nee, waarschijnlijk uit solidariteit gewoon lekker pas op de plaats, niks geen inhaalmanoeuvre. No way, José (je zegt Gossee hè, op z'n Spaans). Net als natuurlijk het zeepje Maja (Magga) én onze vriend Alva (Alba). Gewoonweg volgzame types...


HEV 1625081753445


Maar alle gekheid op een stokje, en plaag ik sommigen meer dan anderen: volgens mij heeft iedereen genoten van dit uitje, en kan ik iedereen aanraden dit ook te doen. Je bent van de straat, en je krijgt waar voor je geld. Uh, de een iets meer dan de ander, hihi.



Iedereen (zeg ik nou weer iedereen?) had nog zin in de culinaire snack met de M, en zo ging elk weer zijns of haars weg. Donna naar de film, Wouter werken, feestje voor party-animal Sydney en de rest geen idee. Gelukkig zelf op tijd weer terug voor het voetbal en zag ik dat ook de Italianen die dag niet al te best speelden.



Voor donderdag nog even de kennisquiz updaten, en dan eindelijk: VAKANTIE!

 

Parcours, alpinist(e) en 'delinquent'

Door Anita Wijnstok, 27 days ago

Helios A1 - GG/IJskoud de Beste A3 14-7

Precies op tijd is de 'oude' A3 bij het klimpark gearriveerd. Het is zaterdag 26 juni in de middag, en hebben net een wedstrijd achter de rug tegen het altijd gezellige Helios. A1. Uit in Castricum. Op nog steeds echt gras. En ook nog steeds een assorti aan spelers, want maar één A-team. Afijn, we hebben verloren, terecht, want zij waren op schot en wij niet zo en zij creëerden meer kansen, en wij niet. Toch nog even een compliment mijnerzijds: de 'nieuwelingen' hebben het naar behoren uitstekend gedaan. Ga er maar aan staan: word je met elkaar in een vak gepropt, sta je ineens tegen een drie jaar oudere heer, of een al wat ervaren dame, en speel je gewoon een prima pot. Kleine dingetjes als uitstappen, de bal met iets meer vaart naar de buitenhand gooien, ach, peanuts. En helemaal als ik net een wedstrijd gezien heb met meneer M. Depay, die elke bal van zijn voet liet rollen, en de situatie ook steeds zelluf wilde oplossen. En verdient ook nog eens miljoenen. Tja, wanneer je én gewoon puik speelt, daarnaast ook nog je eigen contributie betaalt, wie is dan spekkoper? Ik hoor het u denken: Depay natuurlijk.


En leuk, hoor, weer wat publiek langs de kant. Je mist het pas wanneer het er niet is. Zo was er ook geen bankje voor de uitploeg geregeld. Niet chic, want de thuisploeg zat lekker op de derrière te wachten op het fluitsignaal. Dat was natuurlijk van korte duur. De gele canapé kwam na enig beraad vanzelfsprekend onze kant op. Er was ook nog iets met Wies, iets dat opstelmateriaal zou kunnen zijn ('dat gebruik je voor je verslag, hè?'), maar breek me de bek niet open Wies, ik heb werkelijk geen idee meer waar het over ging...



Dan toch nog even een anekdote over het klimpark. Donna en ik verzorgden het vastleggen op de plaat. De rest ging de hoogte in. En even over die hoogte: onze groep was gemiddeld twee keer zo lang als de rest van de groepjes. Misschien wel drie keer. Achteraf deed dat niks af aan de klimvreugde. Iedereen had wel eens geklommen, dus dacht ik zelf: oooh, dan kunnen ze zeker twee keer een parcoursronde afleggen. Twee uur de tijd. De gevorderde klimmers begonnen meteen op high level. Tessa, Maerle, Wouter en Julian. En ook in die volgorde. Héél belangrijk. Nou ja, ik kan u enkel zeggen: gelukkig hebben we de foto's nog. Eén iemand heeft het volledige klimgeld eruit gehaald zeg maar. Is lekker gaan hangen, uitrusten wordt dat ook wel genoemd, daar waar een ander groepje aan het wachten was op het volgende klimelement. Ook het klimpersoneel heeft zich menigmaal (moeten) bemoeien met de activiteit van deze alpinist(e). Nou, zeg maar non-activiteit. Er moest juist beweging ín gebracht worden. Ook is degene met een omtrekkende beweging via level 1 richting roetsjbaan gedelegeerd, einde nl. van het traject, want anders had mevrouw cq. meneer er nog gehangen. En maak je mee dat de groep de teambuilding wel erg letterlijk neemt. Wij blèren vanaf de grond dat het koppeltje achter de 'delinquent' er even langs mag, aldus de instructeur, terwijl dat eigenlijk verboden is want maar twee op plateau, maar nee, waarschijnlijk uit solidariteit gewoon lekker pas op de plaats, niks geen inhaalmanoeuvre. No way, José (je zegt Gossee hè, op z'n Spaans). Net als natuurlijk het zeepje Maja (Magga) én onze vriend Alva (Alba). Gewoonweg volgzame types...


HEV 1625081753445


Maar alle gekheid op een stokje, en plaag ik sommigen meer dan anderen: volgens mij heeft iedereen genoten van dit uitje, en kan ik iedereen aanraden dit ook te doen. Je bent van de straat, en je krijgt waar voor je geld. Uh, de een iets meer dan de ander, hihi.



Iedereen (zeg ik nou weer iedereen?) had nog zin in de culinaire snack met de M, en zo ging elk weer zijns of haars weg. Donna naar de film, Wouter werken, feestje voor party-animal Sydney en de rest geen idee. Gelukkig zelf op tijd weer terug voor het voetbal en zag ik dat ook de Italianen die dag niet al te best speelden.



Voor donderdag nog even de kennisquiz updaten, en dan eindelijk: VAKANTIE!