Groen Geel/IJskoud de Beste – DVO/Accountor

In de maand van de waarheid kreeg GG op zaterdag j.l. de allerlaatste tegenstander op bezoek, het Bennekomse DVO. “Door Vriendschap Omhoog”, opgericht in het jaar nadat de Duitsers in WOII capituleerden, is een stevige KL club met historisch gezien een sterke jeugdopleiding. Echter, gezien de (soms krappe) verliespartijen tegen de traditionele topclubs is het niet een ploeg die dit jaar aanspraak kan maken op een play-off ticket. Winstpartijen tegen Blauw Wit en Tempo en een gelijkspel tegen KZ leverden tot dusver 5 punten uit 8 wedstrijden op, 3 meer dan GG. De eerste wedstrijd na nieuwjaar wist het steeds meer kwakkelende PKC maar ternauwernood te winnen in Bennekom. Topspits Gertjan Meerkerk, later meer over hem, mistte in een cruciale slotfase een tweede strafworp nadat zijn eerste strafworp uit de korf werd ‘gehengeld’. DVO is dus een ploeg om rekening te houden en zal dus alles in werking stellen om meer afstand te nemen van de onderste plaatsen. Bij GG is het opdoen van genoeg ‘vlieguren’ in de KL voltooid verleden tijd. “We zijn nu behoorlijk gewend in de KL en het wordt nu eens tijd dat we punten gaan halen..”, aldus hoofdcoach Dico Dik de morgen voorafgaand aan dit duel. Het verhaal van GG is inmiddels bekend: met bibberbenen in Nijeveen, een mooie overwinning in Alphen aan den Rijn maar een zeperd thuis tegen Blauw Wit en nagenoeg kansloze verliespartijen tegen de rest. Dus dan is een wedstrijd tegen een ploeg die waarschijnlijk net iets meer in huis heeft dan de concurrenten van bijna levensbelang. En DVO ‘ligt’ GG misschien wel iets beter dan andere ploegen. Zo kan ik mijn nog een oefenpartij vorig seizoen herinneren waar wij in Bennekom zeker niet de mindere waren. Kortom, het was een wedstrijd om naar uit te kijken.

Voorafgaand aan deze partij, zoals gewend, de reserves van GG tegen koploper DVO2. De reserves uit Bennekom hebben veel lengte, schotkracht  en dynamiek in hun spel en het zou voor het wisselvallige GG2 wel eens een hele klus kunnen worden om de punten in Wormer te houden. Met Elise en Marieke in de basis (Susila zou in GG1 starten), maalde GG nauwelijks om het verschil tussen de beide ploegen op de ranglijst en stortte zich vol overgave en met veel energie in deze partij. Een pot op hoog niveau was het gevolg. Jasper was hot en had er al vijf in liggen voor de rust. Marieke schuwde het fysieke duel niet met als gevolg dat haar dame bij een stand van 4-6 al driemaal tegen het canvas  lag. De fase van 3-6 achter naar 7-6 voor was buitengewoon goed en dat gold eigenlijk voor de hele eerste helft. Veel beweging van Groen Geel, veel passie en sterk verdedigen. Een heuse buzzer-beater van DVO2, ook dat paste geheel bij deze wedstrijd, betekende wel een 12-13 ruststand in het voordeel van de ploeg uit Bennekom.

Na de rust was het DVO die meer het initiatief nam. De 16-18 van Menno van der Neut was er 1 om in te lijsten en na 16-19 werden de mouwen nog eens flink opgestroopt. Bij een stand van 17-19 werd door coach Luttik Hidde Pettinga ingebracht. De van Roda Westzaan overgekomen speler begint zich zo langzamerhand als een vis in het water te voelen bij GG en ontwikkelt zich steeds sterker. De 18-20 werd onschadelijk gemaakt door Armel (sterke pot!) en Jaleesa (eveneens!) en na 20-22 wisten Armel en Jasper, A1 matties van voorheen, de stand wederom gelijk te trekken, 22-22. De 23-22 van Hidde was lekker maar onder hoge druk toonde van der Neut zijn klasse door toch gelijk te maken. De spanning liep op, de klok begaf het even, maar de sympathieke topspits Thomas hield het hoofd koel en noteerde zijn 7
goal (vrije bal), 24-23. Maar hoe dramatisch kan een wedstrijd aflopen. Een domme fout onder de korf van de sterk spelende Jasper en een glijpartij van Hidde wierp DVO2 de overwinning, iets wat onterecht, zo maar in de schoot (25-26). Het tweede kan terugkijken op misschien wel de beste wedstrijd van dit seizoen. De tweede helft mag dan iets minder zijn geweest dan de eerste, er zat energie, duelkracht, beleving en dynamiek genoeg in de wedstrijd. Jammer genoeg (wederom) geen beloning voor de reserves maar het vertoonde spel schepte meer dan vertrouwen voor de komende partijen.

Dan de wedstrijd van ons eerste. De opstelling stond eigenlijk wel goed. Kevin tegen de lepe Chris van Haren. Van Haren kon na 4 wedstrijden schorsing (rode kaart tegen KZ) eindelijk weer eens aantreden en het is altijd maar de vraag wat zo’n onderbreking met jouw vorm doet. Kevin deed het goed tegen hem en vier tegengoals is een prima getal. Terrenc tegen de boomlange Robbe de Wit (lastig te verdedigen met zijn hoge schot), Carlo tegen Koen van Roekel (lijkt me ook een mooie combi) en Martin tegen topspits Gertjan Meerkerk. Bij de dames ook geen reden tot bezorgdheid. Lindsy tegen talent Danielle Boadi, Lisanne tegen de lange Roos Scherrenburg, Fenna tegen aangeefster en ex-Groen Geel speelster Renée van Ginkel en Susila tegen Adriënne van Ofwegen. De wedstrijd ging voortvarend van start en de energie spatte er in het begin van af. DVO koos ervoor om de kleine Meerkerk tegen Carlo te zetten, waarschijnlijk in de hoop dat Carlo meer paalwerk zou gaan doen ten koste van een positie in de spits. Dit laatste liet Groen Geel niet gebeuren en uiteindelijk zou Carlo er 7 ingooien. GG bleef de beginfase domineren en via 5-4, mooi afstandschot van Terrenc, kreeg DVO meer grip op de situatie en kon de stand uitbouwen tot 7-10. Met name Martin, toch niet de minste verdediger, had zeer veel moeite met Gertjan Meerkerk. De gifkikker van weleer heeft een ongekend acceleratievermogen en ontpopt zich in Bennekom aan de hand van trainer van Vloten als de absolute smaakmaker. Samen met de sterke aansteuner Renée van Ginkel en afronder Koen van Roekel was het sterke spel van Meerkerk (zuiver van afstand en supersnel naar binnen) toch wel een groot probleem aan het worden voor GG. De versnelling van Meerkerk deed denken aan een Tesla, terwijl Martin deze wedstrijd een Audi Q7 was. Verder deden onze dames hun stinkende best om de aangeef eruit te halen, hetgeen vanzelfsprekend niet altijd lukte met dan alle gevolgen van dien. Ondanks het frisse en onbevangen spel van Groen Geel deed de club zich een groot tekort door te schutteren in de afronding dichtbij de korf. Vele, bijna 100%, kansen uit het spel naar binnen toe werden jammer genoeg om zeep geholpen en daar zaten een hoop zogenaamde ‘one-handers bij’. Nu weet ik dat het gebruik van 1 hand in de afronding in bepaalde situaties de voorkeur geniet maar als er zoveel gemist wordt dan zakt de moed je wel eens in de schoenen. Anyway, GG liet zich gelukkig niet ontmoedigen en vocht zich verder in de wedstrijd (7-10, 10-12). Bij een stand van 11-13 een incident bij de achterlijn. Carlo ging vol voor de afstuiterende bal, wist dat hij risico nam en kleunde in een hard duel via van Roekel keihard tegen de muur. Van Roekel was de boosdoener volgens de, verbaal wat actievere, supportersschare in het nabije portaaltje. Mijns inziens was de reactie van deze supporters buitenproportioneel en enigszins ongepast. Van Roekel kleunde er in, maar Carlo ook en de laatste wist dat zijn actie een broodnodig signaal was naar de rest van de ploeg: fysiek nooit opgeven! De blessure viel gelukkig mee en na wat handen schudden kon de wedstrijd weer gecontinueerd worden. Overigens was van Roekel natuurlijk niet het braafste jongetje van de klas want de veegpartij tegen Martin (wederom de achterlijn…) aan het einde van de wedstrijd vond ik minder chique. Ruststand 12-15 en alles lag nog open.

Na de rust een snelle 12-16 en 12-17 (beide dames goals), hetgeen wel irritant was. De mooie lay up van Terrenc (13-17) werd gevold door de 13-18 van Boadi. GG kroop dichterbij, nam verdedigend wat meer risico over bepaalde spelers en de 15-18 van superspits Kevin (mooi vanuit de paal) gevolgd door de 16-18 van dezelfde Kevin (ver schot) deed de Groen Gele harten weer sneller kloppen. Na 16-19 was het de onverzettelijke Carlo die 17-19 aantekende en Terrenc maakte er weer een ‘one-point-game’ van door van ver 18-19 in te gooien. Goed om ook te zien dat met name de heren van GG de supporters opzweepten. De ploeg had steun nodig en kreeg deze. Nadat Renée van Ginkel er 18-20 van maakte, waren het Susila en Carlo die de stand gelijktrokken (20-20). Over mentale weerbaarheid gesproken!  Bij DVO stokte de productie enigszins. Het vak van van Haren wisselde een damesspits voor van Scherrenburg en na de 21-22 van Boadi werd de doorloopbal van Carlo onbegrijpelijk afgefloten voor snijden. Jammer! Het arbitrale duo floot overigens een prima partij, dat terzijde. De 21-23 van Chris van Haren kwam natuurlijk slecht uit en na de 21-24 van Meerkerk mistten zowel Kevin als Terrenc een 100% doorloopbal, kennelijk een hardnekkig en chronisch probleem deze wedstrijd, grrrr! Na de 22-25 met nog ruim 3 minuten op de klok, mistte Marieke een strafworp. Wellicht had een wissel, Marieke er uit en een andere dame erin, met als gevolg dat een willekeurige (goede) stipnemer in dat vak de strafworp had kunnen nemen, handig geweest. Iets wat van DVO coach Vloten een aantal minuten daarna met Boadi wel deed  (22-26). Maar ja, achteraf… De wedstrijd eindigde in een 22-27, enigszins geflatteerd, voor DVO.

Hard gewerkt, veel energie en strijd, maar toch met lege handen. Als we één keer van DVO hadden kunnen winnen dan was het wel deze wedstrijd. Toch bekroop mij het gevoel dat er positieve punten uit deze wedstrijd zijn aan te halen. We zijn doorgegaan met het leveren van de strijd en hebben enorm veel kracht en energie in deze wedstrijd gestopt. De mentale weerbaarheid was zeer sterk. Volgende week DOS’46 thuis dat wist te winnen van PKC. De ploeg uit Nijeveen zag Leander Zwolle uitvallen met een blessure en spits Jelmer Jonker afdruipen met een rode kaart. Die laatste zien we dus in ieder geval niet binnen de lijnen. Huiswerk? Geen ‘one-handers’ missen a.u.b..

Tot zaterdag 18 januari, 19 uur. U komt toch ook?

 

Marcel de Leeuw

 

 

 

Over genoeg vlieguren, Tesla, gemiste ‘one handers’ en mentale weerbaarheid

Door Marcel de Leeuw, 9 months ago

Groen Geel/IJskoud de Beste – DVO/Accountor

In de maand van de waarheid kreeg GG op zaterdag j.l. de allerlaatste tegenstander op bezoek, het Bennekomse DVO. “Door Vriendschap Omhoog”, opgericht in het jaar nadat de Duitsers in WOII capituleerden, is een stevige KL club met historisch gezien een sterke jeugdopleiding. Echter, gezien de (soms krappe) verliespartijen tegen de traditionele topclubs is het niet een ploeg die dit jaar aanspraak kan maken op een play-off ticket. Winstpartijen tegen Blauw Wit en Tempo en een gelijkspel tegen KZ leverden tot dusver 5 punten uit 8 wedstrijden op, 3 meer dan GG. De eerste wedstrijd na nieuwjaar wist het steeds meer kwakkelende PKC maar ternauwernood te winnen in Bennekom. Topspits Gertjan Meerkerk, later meer over hem, mistte in een cruciale slotfase een tweede strafworp nadat zijn eerste strafworp uit de korf werd ‘gehengeld’. DVO is dus een ploeg om rekening te houden en zal dus alles in werking stellen om meer afstand te nemen van de onderste plaatsen. Bij GG is het opdoen van genoeg ‘vlieguren’ in de KL voltooid verleden tijd. “We zijn nu behoorlijk gewend in de KL en het wordt nu eens tijd dat we punten gaan halen..”, aldus hoofdcoach Dico Dik de morgen voorafgaand aan dit duel. Het verhaal van GG is inmiddels bekend: met bibberbenen in Nijeveen, een mooie overwinning in Alphen aan den Rijn maar een zeperd thuis tegen Blauw Wit en nagenoeg kansloze verliespartijen tegen de rest. Dus dan is een wedstrijd tegen een ploeg die waarschijnlijk net iets meer in huis heeft dan de concurrenten van bijna levensbelang. En DVO ‘ligt’ GG misschien wel iets beter dan andere ploegen. Zo kan ik mijn nog een oefenpartij vorig seizoen herinneren waar wij in Bennekom zeker niet de mindere waren. Kortom, het was een wedstrijd om naar uit te kijken.

Voorafgaand aan deze partij, zoals gewend, de reserves van GG tegen koploper DVO2. De reserves uit Bennekom hebben veel lengte, schotkracht  en dynamiek in hun spel en het zou voor het wisselvallige GG2 wel eens een hele klus kunnen worden om de punten in Wormer te houden. Met Elise en Marieke in de basis (Susila zou in GG1 starten), maalde GG nauwelijks om het verschil tussen de beide ploegen op de ranglijst en stortte zich vol overgave en met veel energie in deze partij. Een pot op hoog niveau was het gevolg. Jasper was hot en had er al vijf in liggen voor de rust. Marieke schuwde het fysieke duel niet met als gevolg dat haar dame bij een stand van 4-6 al driemaal tegen het canvas  lag. De fase van 3-6 achter naar 7-6 voor was buitengewoon goed en dat gold eigenlijk voor de hele eerste helft. Veel beweging van Groen Geel, veel passie en sterk verdedigen. Een heuse buzzer-beater van DVO2, ook dat paste geheel bij deze wedstrijd, betekende wel een 12-13 ruststand in het voordeel van de ploeg uit Bennekom.

Na de rust was het DVO die meer het initiatief nam. De 16-18 van Menno van der Neut was er 1 om in te lijsten en na 16-19 werden de mouwen nog eens flink opgestroopt. Bij een stand van 17-19 werd door coach Luttik Hidde Pettinga ingebracht. De van Roda Westzaan overgekomen speler begint zich zo langzamerhand als een vis in het water te voelen bij GG en ontwikkelt zich steeds sterker. De 18-20 werd onschadelijk gemaakt door Armel (sterke pot!) en Jaleesa (eveneens!) en na 20-22 wisten Armel en Jasper, A1 matties van voorheen, de stand wederom gelijk te trekken, 22-22. De 23-22 van Hidde was lekker maar onder hoge druk toonde van der Neut zijn klasse door toch gelijk te maken. De spanning liep op, de klok begaf het even, maar de sympathieke topspits Thomas hield het hoofd koel en noteerde zijn 7
goal (vrije bal), 24-23. Maar hoe dramatisch kan een wedstrijd aflopen. Een domme fout onder de korf van de sterk spelende Jasper en een glijpartij van Hidde wierp DVO2 de overwinning, iets wat onterecht, zo maar in de schoot (25-26). Het tweede kan terugkijken op misschien wel de beste wedstrijd van dit seizoen. De tweede helft mag dan iets minder zijn geweest dan de eerste, er zat energie, duelkracht, beleving en dynamiek genoeg in de wedstrijd. Jammer genoeg (wederom) geen beloning voor de reserves maar het vertoonde spel schepte meer dan vertrouwen voor de komende partijen.

Dan de wedstrijd van ons eerste. De opstelling stond eigenlijk wel goed. Kevin tegen de lepe Chris van Haren. Van Haren kon na 4 wedstrijden schorsing (rode kaart tegen KZ) eindelijk weer eens aantreden en het is altijd maar de vraag wat zo’n onderbreking met jouw vorm doet. Kevin deed het goed tegen hem en vier tegengoals is een prima getal. Terrenc tegen de boomlange Robbe de Wit (lastig te verdedigen met zijn hoge schot), Carlo tegen Koen van Roekel (lijkt me ook een mooie combi) en Martin tegen topspits Gertjan Meerkerk. Bij de dames ook geen reden tot bezorgdheid. Lindsy tegen talent Danielle Boadi, Lisanne tegen de lange Roos Scherrenburg, Fenna tegen aangeefster en ex-Groen Geel speelster Renée van Ginkel en Susila tegen Adriënne van Ofwegen. De wedstrijd ging voortvarend van start en de energie spatte er in het begin van af. DVO koos ervoor om de kleine Meerkerk tegen Carlo te zetten, waarschijnlijk in de hoop dat Carlo meer paalwerk zou gaan doen ten koste van een positie in de spits. Dit laatste liet Groen Geel niet gebeuren en uiteindelijk zou Carlo er 7 ingooien. GG bleef de beginfase domineren en via 5-4, mooi afstandschot van Terrenc, kreeg DVO meer grip op de situatie en kon de stand uitbouwen tot 7-10. Met name Martin, toch niet de minste verdediger, had zeer veel moeite met Gertjan Meerkerk. De gifkikker van weleer heeft een ongekend acceleratievermogen en ontpopt zich in Bennekom aan de hand van trainer van Vloten als de absolute smaakmaker. Samen met de sterke aansteuner Renée van Ginkel en afronder Koen van Roekel was het sterke spel van Meerkerk (zuiver van afstand en supersnel naar binnen) toch wel een groot probleem aan het worden voor GG. De versnelling van Meerkerk deed denken aan een Tesla, terwijl Martin deze wedstrijd een Audi Q7 was. Verder deden onze dames hun stinkende best om de aangeef eruit te halen, hetgeen vanzelfsprekend niet altijd lukte met dan alle gevolgen van dien. Ondanks het frisse en onbevangen spel van Groen Geel deed de club zich een groot tekort door te schutteren in de afronding dichtbij de korf. Vele, bijna 100%, kansen uit het spel naar binnen toe werden jammer genoeg om zeep geholpen en daar zaten een hoop zogenaamde ‘one-handers bij’. Nu weet ik dat het gebruik van 1 hand in de afronding in bepaalde situaties de voorkeur geniet maar als er zoveel gemist wordt dan zakt de moed je wel eens in de schoenen. Anyway, GG liet zich gelukkig niet ontmoedigen en vocht zich verder in de wedstrijd (7-10, 10-12). Bij een stand van 11-13 een incident bij de achterlijn. Carlo ging vol voor de afstuiterende bal, wist dat hij risico nam en kleunde in een hard duel via van Roekel keihard tegen de muur. Van Roekel was de boosdoener volgens de, verbaal wat actievere, supportersschare in het nabije portaaltje. Mijns inziens was de reactie van deze supporters buitenproportioneel en enigszins ongepast. Van Roekel kleunde er in, maar Carlo ook en de laatste wist dat zijn actie een broodnodig signaal was naar de rest van de ploeg: fysiek nooit opgeven! De blessure viel gelukkig mee en na wat handen schudden kon de wedstrijd weer gecontinueerd worden. Overigens was van Roekel natuurlijk niet het braafste jongetje van de klas want de veegpartij tegen Martin (wederom de achterlijn…) aan het einde van de wedstrijd vond ik minder chique. Ruststand 12-15 en alles lag nog open.

Na de rust een snelle 12-16 en 12-17 (beide dames goals), hetgeen wel irritant was. De mooie lay up van Terrenc (13-17) werd gevold door de 13-18 van Boadi. GG kroop dichterbij, nam verdedigend wat meer risico over bepaalde spelers en de 15-18 van superspits Kevin (mooi vanuit de paal) gevolgd door de 16-18 van dezelfde Kevin (ver schot) deed de Groen Gele harten weer sneller kloppen. Na 16-19 was het de onverzettelijke Carlo die 17-19 aantekende en Terrenc maakte er weer een ‘one-point-game’ van door van ver 18-19 in te gooien. Goed om ook te zien dat met name de heren van GG de supporters opzweepten. De ploeg had steun nodig en kreeg deze. Nadat Renée van Ginkel er 18-20 van maakte, waren het Susila en Carlo die de stand gelijktrokken (20-20). Over mentale weerbaarheid gesproken!  Bij DVO stokte de productie enigszins. Het vak van van Haren wisselde een damesspits voor van Scherrenburg en na de 21-22 van Boadi werd de doorloopbal van Carlo onbegrijpelijk afgefloten voor snijden. Jammer! Het arbitrale duo floot overigens een prima partij, dat terzijde. De 21-23 van Chris van Haren kwam natuurlijk slecht uit en na de 21-24 van Meerkerk mistten zowel Kevin als Terrenc een 100% doorloopbal, kennelijk een hardnekkig en chronisch probleem deze wedstrijd, grrrr! Na de 22-25 met nog ruim 3 minuten op de klok, mistte Marieke een strafworp. Wellicht had een wissel, Marieke er uit en een andere dame erin, met als gevolg dat een willekeurige (goede) stipnemer in dat vak de strafworp had kunnen nemen, handig geweest. Iets wat van DVO coach Vloten een aantal minuten daarna met Boadi wel deed  (22-26). Maar ja, achteraf… De wedstrijd eindigde in een 22-27, enigszins geflatteerd, voor DVO.

Hard gewerkt, veel energie en strijd, maar toch met lege handen. Als we één keer van DVO hadden kunnen winnen dan was het wel deze wedstrijd. Toch bekroop mij het gevoel dat er positieve punten uit deze wedstrijd zijn aan te halen. We zijn doorgegaan met het leveren van de strijd en hebben enorm veel kracht en energie in deze wedstrijd gestopt. De mentale weerbaarheid was zeer sterk. Volgende week DOS’46 thuis dat wist te winnen van PKC. De ploeg uit Nijeveen zag Leander Zwolle uitvallen met een blessure en spits Jelmer Jonker afdruipen met een rode kaart. Die laatste zien we dus in ieder geval niet binnen de lijnen. Huiswerk? Geen ‘one-handers’ missen a.u.b..

Tot zaterdag 18 januari, 19 uur. U komt toch ook?

 

Marcel de Leeuw