Na de onverwachte nederlaag in Arnhem vorige week kwam de wedstrijd tegen Blauw Wit, als je spreekt over play-off kansen, toch wel in een iets ander perspectief te staan. Zeker met de wetenschap dat KZ/Thermo4U de lastige klip LDODK/Rinsma Modeplein had weten te omzeilen (21-20), kon men gerust spreken over een sleutelduel. En waar het bij de Wormers de laatste wedstrijd flink tegen zat, zit het bij de Amsterdammers de laatste tijd wel snor. Een nipt verlies tegen het ongenaakbare PKC (16-18) werd gevolgd door een thriller in Gorredijk (31-31). Blauw Wit dus al wedstrijden in een nagenoeg ongewijzigde samenstelling en dus de ploeg die best wel in een flow is geraakt en ook niet meer vergeleken kan worden met de ploeg die in Amsterdam maar ternauwernood de onzen van zich af kon schudden (26-25). Aldus coach Van der Laan in de voorbespreking. Aan zelfverzekerdheid in Amsterdam geen gebrek zou je zeggen als je de coach zo hoorde praten. Het doel van deze wedstrijd voor BW was om “snel weer in balbezit te komen”. Er was immers geen lengte en reboundkracht in de ploeg GG, waarbij Terrenc als enige speler een KL-waardige rebounder door hem werd genoemd. Een stukje Amsterdamse bluf zoals we van ze kennen en dat hoort er ook bij. Overigens gaat dit vaak gepaard een traditionele klaagzang van de Amsterdammers in de wedstrijd, maar dat terzijde. Diezelfde Terrenc deed overigens niet mee. Een liesblessure hield hem aan de kant. Samen met de niet-inzetbaarheid van first lady Fenna en stofzuiger Elise toch wel een andere opstelling dus. Carlo, Stijn, Lisanne, Romy in de aanval, Thomas, Martin, Susila, Lindsy in de verdediging. Mooi debuut van Romy en jammer genoeg geen basisplaats voor Kevin. De kwikzilverachtige aanvaller speelde een meer dan prima helft in het tweede en had in mijn opstelling een basisplaats in 1 gekregen. Er zal wel goed over nagedacht zijn. Blauw Wit in de volgende opstelling: Van de Reep, Stavenuiter, Jansen en Blötevogel in de aanval, Van der Steen, Lauf, Vissers en Wiegerink in de verdediging. Lauf dus voor de niet fitte Huibers. De eerste aanval gebouwd rond Stavenuiter en vd Reep, een zeer sterk aanvallend heren duo. Het andere vak gebouwd rond Lorraine Vissers, meest scorende dame van de KL, met in de schaduw sluipmoordenaar Van der Steen. Coach Harmzen was ook duidelijk in de voorbespreking. GG diende de herhaling te onderbreken in het vak van Lorraine Vissers en diende de mindere fases te minimaliseren in deze wedstrijd. De opening was niet qua spel, maar wel qua rendement, voor BW. Bij een 2-4 stand hadden vd Reep en Stavenuiter al ieder tweemaal de korf gevonden in een wedstrijd die door beide ploegen met veel intensiteit werd beleefd. Martin had het niet makkelijk tegen Momo, maar dat wisten we van tevoren. Een ongekend grote laatste pas geeft hem net dat beetje extra ruimte om zijn gevaarlijke schot nog gevaarlijker te maken. Verder had het hele team het moeilijk met opgelegde tempo, gekoppeld met de forse duelkracht van BW. Als Groen Geel gaan we dan vaak mee in het “Ren-je-Rot” korfbal. En dat kenmerkt zich door teveel, te snel de binnenkant te kiezen en soms wat overhaast de kansen te gaan nemen, zonder goede schotselectie. BW denderde lekker door, met haar hoge schotpercentage, en bij een stand van 3-8 de eerste time out van GG. De 5-9 was het eerste KL-doelpunt van Romy. Romy kon terugkijken op een goede wedstrijd. Speelde weliswaar tegen de wat minder wendbare Wiegerink, maar eiste door veel te bewegen een hoop kansen op, zeker als het gaat om de acties naar binnen toe. Jammer genoeg wat minder succesvol van afstand maar haar intenties waar meer dan prima. Volhouden Romy! De 5-10 van Vissers, mocht er ook zijn. Rechts dreigen, links passeren, waarschijnlijk afgekeken van Noa Kapteyn. Lisanne deed het niet slecht tegen Vissers maar moest wel alle zeilen bijzetten. De 5-12 was een opmerkelijke. Susila werd als verdediger toch wel een beetje in de aangeef vastgezet en de doorloopbal van Jansen werd gepromoveerd tot een strafworp omdat een GG heer schijnbaar aan de paal zat. De doorloopbal was een kopie van de eerdere doorbraak van Lisanne, afgefloten voor snijden, en het bleek ploeggenoot Stavenuiter te zijn die uiteindelijk aan de paal zat. Anyway, de 5-12 was een feit en BW zocht niet zelden succesvol de actie naar binnen, die door GG maar matig werd verdedigd. De 6-13 en de 6-14 van resp. vd Steen en Vissers waren daar levendige voorbeelden van. De 6-12 en 7-14 overigens waren het tweede en derde doelpunt van Romy, eveneens acties naar binnen toe. Zoals gezegd, Romy kon haar draai wel vinden in deze wedstrijd. Met nog een krappe vijf minuten in de eerste helft mocht zij echter het veld verlaten met een groene kaart. Een inspring actie bij de achterlijn resulteerde in een vervelend contact tussen haar en tegenstander Wiegerink. Laatstgenoemde dikte de situatie aan met luid geschreeuw en de kaart was geboren. Geen intentie tot fysiek spel, geen doelbewuste actie van Romy (hield nog in..) en mijns inziens een overtrokken groene kaart. We kunnen er lang en kort over praten. Leanne kon haar opwachting maken. Enig herstel aan Wormerse zijde (9-15 Martin, 10-15 Carlo) werd weer teniet gedaan door vd Reep (zijn zesde) en Vissers. Ruststand 12-17. Kort samengevat: een fysiek, gedreven en sterk BW met echte puntspelers. Stavenuiter, Vissers en vd Reep hadden er samen toch al 11 in liggen. GG wat te opgejaagd met weliswaar een redelijk veldspel maar met een matige afronding. Dit kwam deels door sterk 1-1 verdedigen van Amsterdamse zijde (veel druk aan de buitenkant maar ook aan de binnenkant) maar ook door het gebrek aan geduld en dus binding aan Wormerse zijde. En hoe zat het dan met het gebrek aan reboundkracht van GG? De cijfers in de rust lieten zien dat het eigenlijk wel mee viel. GG had 72 kansen nodig om 12 goals te maken (17%) waar BW maar 55 kansen nodig had om 17 goals te maken (31%). Reboundpercentage van GG was 70% tegen een reboundpercentage van BW van 61%. Vijf goals achter in de rust betekende tijdsdruk voor GG. Een dergelijk gat dichtspelen kost veel energie, zeker als je maar geen controle krijgt op de spitsen van BW. Zakken of ‘zwemmen’ dus op de mindere schutters, met wisselend succes. Susila dus meer ruimte op Jansen, jammer genoeg wel de 13-20 al weer. Minder resterende energie, minder geloof en meer fouten bij GG bracht BW nog meer op rozen, 13-23. Onze Stijn verloor op punten van straatvechter Lauf, al zou deze laatste speler er goed aan doen om zijn lichte provocaties te beperken. Er werd nog hier en daar gewisseld maar het spelbeeld bleef onveranderd. De 13-24 en 13-25 betekende het zesde en zevende doelpunt voor Van de Reep en GG gooide verbaal de handdoek in de ring tijdens haar laatste time-out. De opdracht om resterende tijd ‘zinvol’ te gebruiken in een verloren wedstrijd is natuurlijk de dood in de pot voor een team waarbij de ziel uit de wedstrijd is gespeeld. De 15-25 werd 18-28 en 21-31. Eindstand 23-33. De cijfers ? GG 23 goals uit 125 pogingen (18%), 2 van de 10 vrije ballen pas raak, evenals 4 van de 11 doorloopballen. Reboundpercentage 74%. Blauw Wit 33 goals uit 115 pogingen (29%), reboundpercentage 62% en 2 uit 4 vrije ballen raak. Korte conclusie: zwakkere tweede helft. Zeer matig rendement (zie ook gemiste doorloopballen en vrije ballen). Corrigerend vermogen was zwaar onvoldoende van GG. Geen verandering van een gewijzigd strijdplan waarneembaar. Blauw Wit te veel in de kaart gespeeld en in het zadel geholpen. Te weinig controle op hun spitsen. Felicitaties dus voor Blauw Wit. Deze ploeg heeft overtuigend gewonnen van GG en is inderdaad sterk gegroeid sedert onze laatste ontmoeting. Coach Harmzen dus terecht teleurgesteld. “Jongens tegen de mannen”, “op meerdere fronten afgetroefd”, “afspraken niet nagekomen”. Misschien toch goed om bij een volgende nabeschouwing dieper in te gaan op wat die afspraken dan precies waren. Coach van der Laan stond te glunderen voor de camera bij onze Anna. Hij had waarschijnlijk toch stiekem op een lastigere wedstrijd gerekend. Interessante visie van hem op de doorontwikkeling van onze talenten, welke haaks stonden op de visie van Blauw Wit. Het kweken van ‘generalisten’ (iedereen moet alles kunnen, lees: iedereen moet een bal erin kunnen gooien) versus het helemaal door ontwikkelen van superspecialisten en deze ook het volle vertrouwen te geven bij de uitvoering van hun taak. Het kweken van generalisten geeft verdunning en vertraging bij de doorontwikkeling van onze echte talenten, was zijn boodschap. Deze wedstrijd had Van der Laan in ieder geval het gelijk aan zijn zijde. De superspecialisten van BW waren de baas over GG. 

Hoe nu verder ? Blauw Wit op negen, krijgt nog KZ thuis en OA uit. KZ op 8, krijgt Blauw Wit en GG nog uit. LDODK op 7, krijgt OA nog thuis en PKC nog uit. GG op 6, krijgt PKC en KZ nog thuis. Aannemende dat PKC (nu eerste en blijft eerste met 16 punten) geen gas terugneemt en ook geen spelers gaat sparen wordt het een zware dobber volgende week. De wedstrijd Blauw Wit tegen KZ wordt dus cruciaal voor ons. Winst van Blauw Wit op KZ betekent dat GG en KZ in een onderling gevecht gaan uitmaken wie er op de vierde plaats gaat eindigen en dus Play-offs gaat spelen. Winst van GG op KZ betekent dat beide ploegen op 8 punten eindigen en het onderlinge resultaat is dan in het voordeel van GG.

Prachtig slot van de competitie, heb er nu al zin in.

Marcel de Leeuw

 

Samenvatting van de wedstrijd op Eyecons:

Ontluisterende nederlaag doet uitzicht op play-off ticket bijna verdampen. Groen-Geel / IJskoud de Beste – Blauw Wit 23-33.

Door Marcel de Leeuw, 41 days ago

Na de onverwachte nederlaag in Arnhem vorige week kwam de wedstrijd tegen Blauw Wit, als je spreekt over play-off kansen, toch wel in een iets ander perspectief te staan. Zeker met de wetenschap dat KZ/Thermo4U de lastige klip LDODK/Rinsma Modeplein had weten te omzeilen (21-20), kon men gerust spreken over een sleutelduel. En waar het bij de Wormers de laatste wedstrijd flink tegen zat, zit het bij de Amsterdammers de laatste tijd wel snor. Een nipt verlies tegen het ongenaakbare PKC (16-18) werd gevolgd door een thriller in Gorredijk (31-31). Blauw Wit dus al wedstrijden in een nagenoeg ongewijzigde samenstelling en dus de ploeg die best wel in een flow is geraakt en ook niet meer vergeleken kan worden met de ploeg die in Amsterdam maar ternauwernood de onzen van zich af kon schudden (26-25). Aldus coach Van der Laan in de voorbespreking. Aan zelfverzekerdheid in Amsterdam geen gebrek zou je zeggen als je de coach zo hoorde praten. Het doel van deze wedstrijd voor BW was om “snel weer in balbezit te komen”. Er was immers geen lengte en reboundkracht in de ploeg GG, waarbij Terrenc als enige speler een KL-waardige rebounder door hem werd genoemd. Een stukje Amsterdamse bluf zoals we van ze kennen en dat hoort er ook bij. Overigens gaat dit vaak gepaard een traditionele klaagzang van de Amsterdammers in de wedstrijd, maar dat terzijde. Diezelfde Terrenc deed overigens niet mee. Een liesblessure hield hem aan de kant. Samen met de niet-inzetbaarheid van first lady Fenna en stofzuiger Elise toch wel een andere opstelling dus. Carlo, Stijn, Lisanne, Romy in de aanval, Thomas, Martin, Susila, Lindsy in de verdediging. Mooi debuut van Romy en jammer genoeg geen basisplaats voor Kevin. De kwikzilverachtige aanvaller speelde een meer dan prima helft in het tweede en had in mijn opstelling een basisplaats in 1 gekregen. Er zal wel goed over nagedacht zijn. Blauw Wit in de volgende opstelling: Van de Reep, Stavenuiter, Jansen en Blötevogel in de aanval, Van der Steen, Lauf, Vissers en Wiegerink in de verdediging. Lauf dus voor de niet fitte Huibers. De eerste aanval gebouwd rond Stavenuiter en vd Reep, een zeer sterk aanvallend heren duo. Het andere vak gebouwd rond Lorraine Vissers, meest scorende dame van de KL, met in de schaduw sluipmoordenaar Van der Steen. Coach Harmzen was ook duidelijk in de voorbespreking. GG diende de herhaling te onderbreken in het vak van Lorraine Vissers en diende de mindere fases te minimaliseren in deze wedstrijd. De opening was niet qua spel, maar wel qua rendement, voor BW. Bij een 2-4 stand hadden vd Reep en Stavenuiter al ieder tweemaal de korf gevonden in een wedstrijd die door beide ploegen met veel intensiteit werd beleefd. Martin had het niet makkelijk tegen Momo, maar dat wisten we van tevoren. Een ongekend grote laatste pas geeft hem net dat beetje extra ruimte om zijn gevaarlijke schot nog gevaarlijker te maken. Verder had het hele team het moeilijk met opgelegde tempo, gekoppeld met de forse duelkracht van BW. Als Groen Geel gaan we dan vaak mee in het “Ren-je-Rot” korfbal. En dat kenmerkt zich door teveel, te snel de binnenkant te kiezen en soms wat overhaast de kansen te gaan nemen, zonder goede schotselectie. BW denderde lekker door, met haar hoge schotpercentage, en bij een stand van 3-8 de eerste time out van GG. De 5-9 was het eerste KL-doelpunt van Romy. Romy kon terugkijken op een goede wedstrijd. Speelde weliswaar tegen de wat minder wendbare Wiegerink, maar eiste door veel te bewegen een hoop kansen op, zeker als het gaat om de acties naar binnen toe. Jammer genoeg wat minder succesvol van afstand maar haar intenties waar meer dan prima. Volhouden Romy! De 5-10 van Vissers, mocht er ook zijn. Rechts dreigen, links passeren, waarschijnlijk afgekeken van Noa Kapteyn. Lisanne deed het niet slecht tegen Vissers maar moest wel alle zeilen bijzetten. De 5-12 was een opmerkelijke. Susila werd als verdediger toch wel een beetje in de aangeef vastgezet en de doorloopbal van Jansen werd gepromoveerd tot een strafworp omdat een GG heer schijnbaar aan de paal zat. De doorloopbal was een kopie van de eerdere doorbraak van Lisanne, afgefloten voor snijden, en het bleek ploeggenoot Stavenuiter te zijn die uiteindelijk aan de paal zat. Anyway, de 5-12 was een feit en BW zocht niet zelden succesvol de actie naar binnen, die door GG maar matig werd verdedigd. De 6-13 en de 6-14 van resp. vd Steen en Vissers waren daar levendige voorbeelden van. De 6-12 en 7-14 overigens waren het tweede en derde doelpunt van Romy, eveneens acties naar binnen toe. Zoals gezegd, Romy kon haar draai wel vinden in deze wedstrijd. Met nog een krappe vijf minuten in de eerste helft mocht zij echter het veld verlaten met een groene kaart. Een inspring actie bij de achterlijn resulteerde in een vervelend contact tussen haar en tegenstander Wiegerink. Laatstgenoemde dikte de situatie aan met luid geschreeuw en de kaart was geboren. Geen intentie tot fysiek spel, geen doelbewuste actie van Romy (hield nog in..) en mijns inziens een overtrokken groene kaart. We kunnen er lang en kort over praten. Leanne kon haar opwachting maken. Enig herstel aan Wormerse zijde (9-15 Martin, 10-15 Carlo) werd weer teniet gedaan door vd Reep (zijn zesde) en Vissers. Ruststand 12-17. Kort samengevat: een fysiek, gedreven en sterk BW met echte puntspelers. Stavenuiter, Vissers en vd Reep hadden er samen toch al 11 in liggen. GG wat te opgejaagd met weliswaar een redelijk veldspel maar met een matige afronding. Dit kwam deels door sterk 1-1 verdedigen van Amsterdamse zijde (veel druk aan de buitenkant maar ook aan de binnenkant) maar ook door het gebrek aan geduld en dus binding aan Wormerse zijde. En hoe zat het dan met het gebrek aan reboundkracht van GG? De cijfers in de rust lieten zien dat het eigenlijk wel mee viel. GG had 72 kansen nodig om 12 goals te maken (17%) waar BW maar 55 kansen nodig had om 17 goals te maken (31%). Reboundpercentage van GG was 70% tegen een reboundpercentage van BW van 61%. Vijf goals achter in de rust betekende tijdsdruk voor GG. Een dergelijk gat dichtspelen kost veel energie, zeker als je maar geen controle krijgt op de spitsen van BW. Zakken of ‘zwemmen’ dus op de mindere schutters, met wisselend succes. Susila dus meer ruimte op Jansen, jammer genoeg wel de 13-20 al weer. Minder resterende energie, minder geloof en meer fouten bij GG bracht BW nog meer op rozen, 13-23. Onze Stijn verloor op punten van straatvechter Lauf, al zou deze laatste speler er goed aan doen om zijn lichte provocaties te beperken. Er werd nog hier en daar gewisseld maar het spelbeeld bleef onveranderd. De 13-24 en 13-25 betekende het zesde en zevende doelpunt voor Van de Reep en GG gooide verbaal de handdoek in de ring tijdens haar laatste time-out. De opdracht om resterende tijd ‘zinvol’ te gebruiken in een verloren wedstrijd is natuurlijk de dood in de pot voor een team waarbij de ziel uit de wedstrijd is gespeeld. De 15-25 werd 18-28 en 21-31. Eindstand 23-33. De cijfers ? GG 23 goals uit 125 pogingen (18%), 2 van de 10 vrije ballen pas raak, evenals 4 van de 11 doorloopballen. Reboundpercentage 74%. Blauw Wit 33 goals uit 115 pogingen (29%), reboundpercentage 62% en 2 uit 4 vrije ballen raak. Korte conclusie: zwakkere tweede helft. Zeer matig rendement (zie ook gemiste doorloopballen en vrije ballen). Corrigerend vermogen was zwaar onvoldoende van GG. Geen verandering van een gewijzigd strijdplan waarneembaar. Blauw Wit te veel in de kaart gespeeld en in het zadel geholpen. Te weinig controle op hun spitsen. Felicitaties dus voor Blauw Wit. Deze ploeg heeft overtuigend gewonnen van GG en is inderdaad sterk gegroeid sedert onze laatste ontmoeting. Coach Harmzen dus terecht teleurgesteld. “Jongens tegen de mannen”, “op meerdere fronten afgetroefd”, “afspraken niet nagekomen”. Misschien toch goed om bij een volgende nabeschouwing dieper in te gaan op wat die afspraken dan precies waren. Coach van der Laan stond te glunderen voor de camera bij onze Anna. Hij had waarschijnlijk toch stiekem op een lastigere wedstrijd gerekend. Interessante visie van hem op de doorontwikkeling van onze talenten, welke haaks stonden op de visie van Blauw Wit. Het kweken van ‘generalisten’ (iedereen moet alles kunnen, lees: iedereen moet een bal erin kunnen gooien) versus het helemaal door ontwikkelen van superspecialisten en deze ook het volle vertrouwen te geven bij de uitvoering van hun taak. Het kweken van generalisten geeft verdunning en vertraging bij de doorontwikkeling van onze echte talenten, was zijn boodschap. Deze wedstrijd had Van der Laan in ieder geval het gelijk aan zijn zijde. De superspecialisten van BW waren de baas over GG. 

Hoe nu verder ? Blauw Wit op negen, krijgt nog KZ thuis en OA uit. KZ op 8, krijgt Blauw Wit en GG nog uit. LDODK op 7, krijgt OA nog thuis en PKC nog uit. GG op 6, krijgt PKC en KZ nog thuis. Aannemende dat PKC (nu eerste en blijft eerste met 16 punten) geen gas terugneemt en ook geen spelers gaat sparen wordt het een zware dobber volgende week. De wedstrijd Blauw Wit tegen KZ wordt dus cruciaal voor ons. Winst van Blauw Wit op KZ betekent dat GG en KZ in een onderling gevecht gaan uitmaken wie er op de vierde plaats gaat eindigen en dus Play-offs gaat spelen. Winst van GG op KZ betekent dat beide ploegen op 8 punten eindigen en het onderlinge resultaat is dan in het voordeel van GG.

Prachtig slot van de competitie, heb er nu al zin in.

Marcel de Leeuw

 

Samenvatting van de wedstrijd op Eyecons: