Vandaag zou de dag van vertrek zijn voor aspirantenkamp! Vorig jaar hadden we nog hondenweer. Dit jaar zouden we ontzettend mooi weer hebben gehad. Het vertrek is altijd zo'n leuk moment. Kamp gaat beginnen! Bijna iedereen is helemaal uitgedost in het thema. Ouders komen uitzwaaien.

Zelfs mijn ouders komen mij nog steeds uitzwaaien, ondanks dat ik 26 ben, al 7 jaar mee ga als leiding en mijn broer 28 is en al 10 jaar mee gaat als leiding. Maar ze komen niet speciaal voor ons alleen natuurlijk. Net als vele groen-gelers, vinden ze het leuk om te zien hoe enthousiast iedereen is, wat de leiding dit jaar weer heeft bedacht en hoe iedereen verkleed is. En wat is iedereen enthousiast altijd op de dag van vertrek!

De aspiranten enthousiast omdat ze 4 dagen van huis zijn zonder ouders, zin hebben om te keten & de leiding gek te maken en misschien een tikkeltje zenuwachtig: Wat gaat er dit jaar weer allemaal gebeuren? De leiding enthousiast om te zien hoe alle voorbereidingen samen komen en een tikkeltje zenuwachtig: gaan ze het kamp dit jaar weer net zo leuk vinden als voorgaande jaren?

Wat hebben we in al die jaren veel verschillende vertrekken gehad: met de bus, trein, boot, auto’s en zelf te voet, niks is te gek! Er blijft niet zo veel meer over wat we niet gedaan hebben.. volgend jaar maar vliegend? De manier verschilt dus weleens, maar we komen altijd veilig aan bij de scouting. Daar maken we snel ons bedje op, wordt geprobeerd om het een en ander te verstoppen voor de leiding en kleden we ons om voor het avondspel. Ook dat jaar is elk jaar anders. De afgelopen jaren gingen we lasergamen, levend stratego maar ook hebben we een keer ‘slenderman in real-life’ gespeeld. Volgens mij heb ik nog steeds tinnitus van dat gegil in het bos ;)! Tijdens het avondspel worden natuurlijk ook even de slaapzalen gecheckt en wat contrabende in beslag genomen. Na het avond spel is het tijd om te slapen, hoewel dit de laatste jaren steeds later gebeurt. Wat een nachtbrakers zijn die aspiranten toch!

Even terug naar ouders die ons staat uit te zwaaien. Staan ze er niet stiekem ook een beetje voor zichzelf? Om terug te denken aan de jaren toen zij zelf meegingen als kind, of later ook als leiding. Mijn ouders waren er al bij toen het eerste pinksterkamp door Groen-Geel zelf georganiseerd werd in 1972. Toen was het wel iets anders dan nu. De aspiranten en pupillen gingen namelijk samen op één kamp. Na ongeveer tien jaar, om precies te zijn in 1983, was het kamp zo groot geworden dat het in tweeën gesplitst moest worden! Toen ontstonden aspirantenkamp & pupillenkamp. Bij veel Groen-Gelers blijven de verhalen van de pinksterkampen vaak terug komen. Ook bij mij in de vriendengroep vliegen de verhalen nog regelmatig in de rondte… Bij zoveel generaties binnen Groen-Geel wordt er met zo veel plezier en nostalgie over de pinksterkampen verteld! Dat laat maar weer zien hoe geweldig het pinksterkamp van Groen-Geel is!

Wat vind ik het dan ook ontzettend jammer dat we niet gaan. Ik mis het nu al!! Er komen geen nieuwe verhalen bij, dus dan moeten we het maar doen met onze oude verhalen en herinneringen aan de leukste pinksterkamp momenten! Ik ben ook erg benieuwd naar jullie leukste kampverhalen.

Liefs, Charlotte Baar

PS: Een paar foto’s van het vertrek van de afgelopen 4 jaar staan op instagram (https://www.instagram.com/ggaspirantenkamp/). Mocht je zelf nog leuke kamp foto’s hebben van vroeger stuur die dan DM (via instagram) of via whatsapp naar mij. We posten dit weekend elke dag oude kamp-foto’s!

Na 48 jaar, voor het eerst geen pinksterkamp!

Door Charlotte Baar, 46 days ago

Vandaag zou de dag van vertrek zijn voor aspirantenkamp! Vorig jaar hadden we nog hondenweer. Dit jaar zouden we ontzettend mooi weer hebben gehad. Het vertrek is altijd zo'n leuk moment. Kamp gaat beginnen! Bijna iedereen is helemaal uitgedost in het thema. Ouders komen uitzwaaien.

Zelfs mijn ouders komen mij nog steeds uitzwaaien, ondanks dat ik 26 ben, al 7 jaar mee ga als leiding en mijn broer 28 is en al 10 jaar mee gaat als leiding. Maar ze komen niet speciaal voor ons alleen natuurlijk. Net als vele groen-gelers, vinden ze het leuk om te zien hoe enthousiast iedereen is, wat de leiding dit jaar weer heeft bedacht en hoe iedereen verkleed is. En wat is iedereen enthousiast altijd op de dag van vertrek!

De aspiranten enthousiast omdat ze 4 dagen van huis zijn zonder ouders, zin hebben om te keten & de leiding gek te maken en misschien een tikkeltje zenuwachtig: Wat gaat er dit jaar weer allemaal gebeuren? De leiding enthousiast om te zien hoe alle voorbereidingen samen komen en een tikkeltje zenuwachtig: gaan ze het kamp dit jaar weer net zo leuk vinden als voorgaande jaren?

Wat hebben we in al die jaren veel verschillende vertrekken gehad: met de bus, trein, boot, auto’s en zelf te voet, niks is te gek! Er blijft niet zo veel meer over wat we niet gedaan hebben.. volgend jaar maar vliegend? De manier verschilt dus weleens, maar we komen altijd veilig aan bij de scouting. Daar maken we snel ons bedje op, wordt geprobeerd om het een en ander te verstoppen voor de leiding en kleden we ons om voor het avondspel. Ook dat jaar is elk jaar anders. De afgelopen jaren gingen we lasergamen, levend stratego maar ook hebben we een keer ‘slenderman in real-life’ gespeeld. Volgens mij heb ik nog steeds tinnitus van dat gegil in het bos ;)! Tijdens het avondspel worden natuurlijk ook even de slaapzalen gecheckt en wat contrabende in beslag genomen. Na het avond spel is het tijd om te slapen, hoewel dit de laatste jaren steeds later gebeurt. Wat een nachtbrakers zijn die aspiranten toch!

Even terug naar ouders die ons staat uit te zwaaien. Staan ze er niet stiekem ook een beetje voor zichzelf? Om terug te denken aan de jaren toen zij zelf meegingen als kind, of later ook als leiding. Mijn ouders waren er al bij toen het eerste pinksterkamp door Groen-Geel zelf georganiseerd werd in 1972. Toen was het wel iets anders dan nu. De aspiranten en pupillen gingen namelijk samen op één kamp. Na ongeveer tien jaar, om precies te zijn in 1983, was het kamp zo groot geworden dat het in tweeën gesplitst moest worden! Toen ontstonden aspirantenkamp & pupillenkamp. Bij veel Groen-Gelers blijven de verhalen van de pinksterkampen vaak terug komen. Ook bij mij in de vriendengroep vliegen de verhalen nog regelmatig in de rondte… Bij zoveel generaties binnen Groen-Geel wordt er met zo veel plezier en nostalgie over de pinksterkampen verteld! Dat laat maar weer zien hoe geweldig het pinksterkamp van Groen-Geel is!

Wat vind ik het dan ook ontzettend jammer dat we niet gaan. Ik mis het nu al!! Er komen geen nieuwe verhalen bij, dus dan moeten we het maar doen met onze oude verhalen en herinneringen aan de leukste pinksterkamp momenten! Ik ben ook erg benieuwd naar jullie leukste kampverhalen.

Liefs, Charlotte Baar

PS: Een paar foto’s van het vertrek van de afgelopen 4 jaar staan op instagram (https://www.instagram.com/ggaspirantenkamp/). Mocht je zelf nog leuke kamp foto’s hebben van vroeger stuur die dan DM (via instagram) of via whatsapp naar mij. We posten dit weekend elke dag oude kamp-foto’s!