Het zal de jongste generatie Groen Gelers niets zeggen, maar Ma (aartje) Heijnen is jarenlang een belangrijke spil geweest in het reilen en zeilen van de jeugdcommissie. Nu op 95 jarige leeftijd overleden. Het ging al lang niet goed meer en ze verbleef al geruime tijd in NovaWhere in Purmerend.

Als toenmalig jeugdvoorzitter en fanatiek trainer heb ik veel met haar te maken gehad. Dat heb ik ervaren toen zij het aspirantensecretariaat jarenlang (25 jaar?) stevig in handen had.

De talrijke GG-ploegjes kwamen altijd compleet in het veld, het aanzeggen ging nog met kaartjes, de afkeuringen (gras) nog via de bordjes. Ook was Ma zeer betrokken bij de recreatieve kant van onze jeugd.

Als de feestcommissie te lang geen activiteit organiseerde, was Ma de eerste die ze daar ernstig over aansprak.  Maar als ik als aspiranten B-trainer te fanatiek werd (te lang doortrainde) of minder aardig (ook toen al) deed tegen in mijn ogen laconieke meisjes kon ik even geen goed doen in haar ogen….

Ze was een absolute voorstander van de  breedtesport en sociale aanpak. Het opstellen van de teams duurde dan ook uren (en avonden) en ook niet iedereen was even geschikt om een team te begeleiden….

Zo ging dat toen…….bijzonder was ook het feit dat  toen Groen Geel het Amerikaanse team ontving en huisvestte, zij de toenmalige coach (skipper) Ralph Davis en zijn vrouw in huis kreeg. Samen met Jo Staats, haar toenmalige partner, hebben zij daar veel plezier aan beleefd. Opmerkelijk omdat zij beiden geen woord Engels spraken. Zo kwam Ralph nog vaak even langs als hij in Europe was en zijn Ma en Jo ook in Portland geweest. Communicatie kan ook met gebaren stelde Ma vast.

Haar afscheid als secretariaat was ook mooi, met zo’n 60 jeugdleden naar het Mirandabad.

Als een echte Siekerman (ja, zus van Dirk) kon ze ook principieel zijn. Ze was oorspronkelijk geen lid van Groen Geel, sterker nog nooit een bal aangeraakt en vond het lidmaatschap dan ook niet nodig, als je iets doet voor de club, is dat voldoende….Uiteindelijk heeft ze zich toch aangemeld en dat gaf het toenmalige Groen Geel bestuur later de mogelijkheid om haar tot lid van verdienste te benoemen.

Bij het overlijden van Ma is weer iemand van de oude garde verdwenen, maar naar ik hoop bij degene die met haar gewerkt hebben, niet vergeten.


 

Ma bedankt.
 

Rob Molanus

Ma Heijnen overleden

Door Rob Molanus, 34 days ago

Het zal de jongste generatie Groen Gelers niets zeggen, maar Ma (aartje) Heijnen is jarenlang een belangrijke spil geweest in het reilen en zeilen van de jeugdcommissie. Nu op 95 jarige leeftijd overleden. Het ging al lang niet goed meer en ze verbleef al geruime tijd in NovaWhere in Purmerend.

Als toenmalig jeugdvoorzitter en fanatiek trainer heb ik veel met haar te maken gehad. Dat heb ik ervaren toen zij het aspirantensecretariaat jarenlang (25 jaar?) stevig in handen had.

De talrijke GG-ploegjes kwamen altijd compleet in het veld, het aanzeggen ging nog met kaartjes, de afkeuringen (gras) nog via de bordjes. Ook was Ma zeer betrokken bij de recreatieve kant van onze jeugd.

Als de feestcommissie te lang geen activiteit organiseerde, was Ma de eerste die ze daar ernstig over aansprak.  Maar als ik als aspiranten B-trainer te fanatiek werd (te lang doortrainde) of minder aardig (ook toen al) deed tegen in mijn ogen laconieke meisjes kon ik even geen goed doen in haar ogen….

Ze was een absolute voorstander van de  breedtesport en sociale aanpak. Het opstellen van de teams duurde dan ook uren (en avonden) en ook niet iedereen was even geschikt om een team te begeleiden….

Zo ging dat toen…….bijzonder was ook het feit dat  toen Groen Geel het Amerikaanse team ontving en huisvestte, zij de toenmalige coach (skipper) Ralph Davis en zijn vrouw in huis kreeg. Samen met Jo Staats, haar toenmalige partner, hebben zij daar veel plezier aan beleefd. Opmerkelijk omdat zij beiden geen woord Engels spraken. Zo kwam Ralph nog vaak even langs als hij in Europe was en zijn Ma en Jo ook in Portland geweest. Communicatie kan ook met gebaren stelde Ma vast.

Haar afscheid als secretariaat was ook mooi, met zo’n 60 jeugdleden naar het Mirandabad.

Als een echte Siekerman (ja, zus van Dirk) kon ze ook principieel zijn. Ze was oorspronkelijk geen lid van Groen Geel, sterker nog nooit een bal aangeraakt en vond het lidmaatschap dan ook niet nodig, als je iets doet voor de club, is dat voldoende….Uiteindelijk heeft ze zich toch aangemeld en dat gaf het toenmalige Groen Geel bestuur later de mogelijkheid om haar tot lid van verdienste te benoemen.

Bij het overlijden van Ma is weer iemand van de oude garde verdwenen, maar naar ik hoop bij degene die met haar gewerkt hebben, niet vergeten.


 

Ma bedankt.
 

Rob Molanus