Laatste KL – partij voor Groen Geel in dit miraculeuze zaalseizoen. Door het onnodig morsen van punten in Arnhem en een lichtelijk teleurstellende partij tegen Blauw Wit restte er voor GG niets anders dan de vijfde plek en dus geen deelname aan de play-offs. Een flinterdunne strohalm werd een week eerder om zeep geholpen door onze Koger buren, die op hun beurt weer gehakt maakten van Amsterdammers. Geen verlies dus voor KZ en derhalve werd de vierde plek onbereikbaar voor GG. Strijden dus voor des keizers baard. Maar niet voor KZ. KZ kon bij winst de tweede plek veiligstellen en dat geeft allerlei voordelen in het komende play-off traject. En dan is er dus nog zoiets als een streekderby , waar traditioneel allerlei sentimenten en emoties een mogelijke rol kunnen gaan spelen. Maar dan heb je wel publiek nodig. Want zonder publiek valt er eigenlijk weinig te ‘streekderby-en’. En wie herinnert zich nog de bewuste pot in Wormer destijds. Een uit zijn voegen gebarsten Trickelsoord vierde de overwinning in de ‘dying seconds’ alsof het Wereldkampioen was geworden. Commentator Armel Boes, ook dit seizoen vaste side-kick van Dennis Dallinga, schreeuwde of zijn leven ervan af hing, prachtig. Het was ook de vooravond van de indrukwekkende pandemie die het zogenaamde nieuwe normaal inluidde. En in retrospect een buitengewoon interessante proef voor alles en iedereen die aan risicoanalyse doet als het om virusverspreiding gaat. Een handjevol supporters aan beide kanten van de Zaan was maar ziek geworden na deze historische wedstrijd, eigenlijk best wel opmerkelijk.

Terug naar het hier en nu. Coach Doves, volgend jaar afgelost door clubicoon Tim Bakker, kon het succes van de wedstrijd tegen Blauw wit uitleggen door maar één woord te gebruiken: taakbewustheid. Want als iedereen taakgericht speelt bij KZ dan wordt het voor iedere tegenstander lastig. Een andere mooie zin van de hoofdcoach was: “uit de duels blijven..”. Toch bijzonder voor een duelsport zou je zeggen, maar er was over nagedacht. Toch mag ik hem wel Dennis, en ik denk dat ze hem nog flink zullen gaan missen volgend jaar. Coach Harmzen had ook wat mooie one-liners en sprak over “probleem-herkenning” en “probleem-oplossend vermogen”. Kort samengevat moest KZ dus taakgericht gaan spelen en GG dus een aantal problemen voorschotelen. Door deze problemen te herkennen en daar oplossingen voor te vinden kon er dus een mooie wedstrijd ontstaan. Het leek wel of beide heren de voorbeschouwing op elkaar hadden afgestemd. Over probleem-herkenning en -oplossend vermogen had Daniel wel een punt. Het is bij herhaling gebleken dat het best wel lastig is om eerst het achterverdedigen op te lossen en dan weer je gebruikelijke aanvalsspel op te pakken. KZ speelde in dezelfde samenstelling als vorige week: Alwin, Stef, Anouk en Marjolijn in de verdediging en Jordy, Emiel, Sanne en Anna in de aanval. Een bewierookt dameskwartet, ook zonder de geblesseerde Esther Cordus, want invalster Sanne Pasma doet het niet onverdienstelijk op haar plek. En als de heren mee gaan scoren, dan heb je een aardige dobber aan KZ. Coach Harmzen had wel weer wat wijzigingen noodgedwongen in petto. Kevin geblesseerd dus nu als commentator bij het tweede, maar ook Carlo kon door gehannes thuis niet starten. Onze aanval dus Terrenc, Stijn, Lisanne en Fenna. De verdediging Martin, Thomas, Susila en Lindsy. Ondanks het feit dat Marjolijn Fenna flink blokte in haar eerste aanval, hielden beide dames elkaar in evenwicht, ook qua doelpunten. Verder ging het eigenlijk wel gelijk op de eerste helft. Het wedstrijdplan van coach Harmzen leek vruchten af te werpen. Als je Marjolijn en Alwin uit de aanval wilt houden moet je dus veel ruimte geven op de mindere schutters. En één van die mindere schutters is Stef Meijns. De telg uit de roemruchte Meijns Dynastie had, zoals verwacht en tot sterk ongenoegen van zichzelf, veel kansen nodig voor zijn treffers. Directe tegenstander Terrenc kon naar hartenlust, zwemmen en zwerven in dat vak met maar één doel en dat is de bal te stelen. En dat lukte behoorlijk. Zo behoorlijk dat het andere aanvalsvak van KZ daar ook wat onrustig van werd, hetgeen terug te lezen viel in de rendementscijfers. Overigens, het sierde Stef dat hij pokhout doorging met schieten en vlak voor rust nog twee treffers kon aantekenen. Deze treffers konden echter niet voorkomen dat hij vroeg in de tweede helft vervangen zou worden. En in deze “Stef – fase” sloop KZ wel weg van GG. Groen Geel deed het niet slecht, had hier en daar wat communicatie en passingsfouten en had in mijn optiek wat meer met geduld moeten spelen. Meevangende GG  - dames, prima dus, hadden wat meer rust moeten opbrengen en wat meer ‘schotklok-awareness’ moeten laten zien. Verder speelde Stijn een prima pot. Hij zou uiteindelijk tot vijf treffers komen. GG dus iets te laag in het rendement, maar geen man overboord. Over sterkere spelers gesproken: Terrence stond weer ouderwets zeer sterk te rebounden, zowel aanvallend als verdedigend. Ruststand 9-13. Vlak voor rust dus geen man overboord maar vlak na rust verzoop het team jammer genoeg collectief. Een zeer matige start van de tweede helft bracht KZ in het zadel en drie goals van KZ op rij betekende een 9-16 stand, gatver. Coach Harmzen foeterde terecht in zijn zeer vroege time out en deed de ploeg voorspiegelen dat het wederom weer erg lastig ging worden als men zo laconiek van de tribune (vroeger: uit de kleedkamer) kwam. Enig herstel, tweemaal Coevert en tweemaal Hoekstra, en de stand was weer 13-17. Aan de andere kant kreeg Jordy Pasma het ook nog op zijn heupen, hij zou in totaal negen maal de korf vinden. De 13-17 werd 17-24 en de 17-24 werd 18-26. KZ kreeg het dus op zijn/haar heupen, schoot met scherp en wist de pot professioneel te winnen. De vier snelle goals aan het einde maakte de stand nog enigszins geflatteerd, 18-30. De pijp was een beetje leeg bij GG, zowel fysiek als mentaal. Stijn verwoordde het goed bij de nabeschouwing, het was op. Felicitaties dus voor KZ, dat zich na een wat zwakkere middenperiode van deze competitie dus toch net weer op tijd klaar wist te stomen voor de play offs. Succes tegen DOS’46 ! En voor GG rest het zogenaamde ‘aftrainen’; nog een paar weken mag de selectie blijven trainen in de hal. Terugkijkend op deze bijzondere KL mag men concluderen dat 6 punten uit 10 wedstrijden best aardig is, al had er natuurlijk ook wel wat meer in gezeten. Goede partijen tegen KZ (uit) en LDODK (thuis) werden afgewisseld met matige partijen in Arnhem en in Wormer tegen Blauw Wit. De KL editie 2020/2021 was eigenlijk een cadeautje. Andere amateursporten moesten tenslotte lijdzaam op de bank blijven. Tien wedstrijden wederom ervaring op te doen zonder degradatie risico mag je mijns inziens best koesteren. Volgend seizoen hopelijk bij iedereen de vaccins erin en weer in een volgepakt huis spelen. 

 

Ik heb er nu al zin in. Maar nu eerst ff de zomer.

 

Marcel de Leeuw

 

Samenvatting van de wedstrijd op Eyecons:

Groen Geel/IJskoud de Beste – KZ/Thermo4U (18-30). Een streekderby die maar geen streekderby wilde worden.

Door Marcel de Leeuw, 27 days ago

Laatste KL – partij voor Groen Geel in dit miraculeuze zaalseizoen. Door het onnodig morsen van punten in Arnhem en een lichtelijk teleurstellende partij tegen Blauw Wit restte er voor GG niets anders dan de vijfde plek en dus geen deelname aan de play-offs. Een flinterdunne strohalm werd een week eerder om zeep geholpen door onze Koger buren, die op hun beurt weer gehakt maakten van Amsterdammers. Geen verlies dus voor KZ en derhalve werd de vierde plek onbereikbaar voor GG. Strijden dus voor des keizers baard. Maar niet voor KZ. KZ kon bij winst de tweede plek veiligstellen en dat geeft allerlei voordelen in het komende play-off traject. En dan is er dus nog zoiets als een streekderby , waar traditioneel allerlei sentimenten en emoties een mogelijke rol kunnen gaan spelen. Maar dan heb je wel publiek nodig. Want zonder publiek valt er eigenlijk weinig te ‘streekderby-en’. En wie herinnert zich nog de bewuste pot in Wormer destijds. Een uit zijn voegen gebarsten Trickelsoord vierde de overwinning in de ‘dying seconds’ alsof het Wereldkampioen was geworden. Commentator Armel Boes, ook dit seizoen vaste side-kick van Dennis Dallinga, schreeuwde of zijn leven ervan af hing, prachtig. Het was ook de vooravond van de indrukwekkende pandemie die het zogenaamde nieuwe normaal inluidde. En in retrospect een buitengewoon interessante proef voor alles en iedereen die aan risicoanalyse doet als het om virusverspreiding gaat. Een handjevol supporters aan beide kanten van de Zaan was maar ziek geworden na deze historische wedstrijd, eigenlijk best wel opmerkelijk.

Terug naar het hier en nu. Coach Doves, volgend jaar afgelost door clubicoon Tim Bakker, kon het succes van de wedstrijd tegen Blauw wit uitleggen door maar één woord te gebruiken: taakbewustheid. Want als iedereen taakgericht speelt bij KZ dan wordt het voor iedere tegenstander lastig. Een andere mooie zin van de hoofdcoach was: “uit de duels blijven..”. Toch bijzonder voor een duelsport zou je zeggen, maar er was over nagedacht. Toch mag ik hem wel Dennis, en ik denk dat ze hem nog flink zullen gaan missen volgend jaar. Coach Harmzen had ook wat mooie one-liners en sprak over “probleem-herkenning” en “probleem-oplossend vermogen”. Kort samengevat moest KZ dus taakgericht gaan spelen en GG dus een aantal problemen voorschotelen. Door deze problemen te herkennen en daar oplossingen voor te vinden kon er dus een mooie wedstrijd ontstaan. Het leek wel of beide heren de voorbeschouwing op elkaar hadden afgestemd. Over probleem-herkenning en -oplossend vermogen had Daniel wel een punt. Het is bij herhaling gebleken dat het best wel lastig is om eerst het achterverdedigen op te lossen en dan weer je gebruikelijke aanvalsspel op te pakken. KZ speelde in dezelfde samenstelling als vorige week: Alwin, Stef, Anouk en Marjolijn in de verdediging en Jordy, Emiel, Sanne en Anna in de aanval. Een bewierookt dameskwartet, ook zonder de geblesseerde Esther Cordus, want invalster Sanne Pasma doet het niet onverdienstelijk op haar plek. En als de heren mee gaan scoren, dan heb je een aardige dobber aan KZ. Coach Harmzen had wel weer wat wijzigingen noodgedwongen in petto. Kevin geblesseerd dus nu als commentator bij het tweede, maar ook Carlo kon door gehannes thuis niet starten. Onze aanval dus Terrenc, Stijn, Lisanne en Fenna. De verdediging Martin, Thomas, Susila en Lindsy. Ondanks het feit dat Marjolijn Fenna flink blokte in haar eerste aanval, hielden beide dames elkaar in evenwicht, ook qua doelpunten. Verder ging het eigenlijk wel gelijk op de eerste helft. Het wedstrijdplan van coach Harmzen leek vruchten af te werpen. Als je Marjolijn en Alwin uit de aanval wilt houden moet je dus veel ruimte geven op de mindere schutters. En één van die mindere schutters is Stef Meijns. De telg uit de roemruchte Meijns Dynastie had, zoals verwacht en tot sterk ongenoegen van zichzelf, veel kansen nodig voor zijn treffers. Directe tegenstander Terrenc kon naar hartenlust, zwemmen en zwerven in dat vak met maar één doel en dat is de bal te stelen. En dat lukte behoorlijk. Zo behoorlijk dat het andere aanvalsvak van KZ daar ook wat onrustig van werd, hetgeen terug te lezen viel in de rendementscijfers. Overigens, het sierde Stef dat hij pokhout doorging met schieten en vlak voor rust nog twee treffers kon aantekenen. Deze treffers konden echter niet voorkomen dat hij vroeg in de tweede helft vervangen zou worden. En in deze “Stef – fase” sloop KZ wel weg van GG. Groen Geel deed het niet slecht, had hier en daar wat communicatie en passingsfouten en had in mijn optiek wat meer met geduld moeten spelen. Meevangende GG  - dames, prima dus, hadden wat meer rust moeten opbrengen en wat meer ‘schotklok-awareness’ moeten laten zien. Verder speelde Stijn een prima pot. Hij zou uiteindelijk tot vijf treffers komen. GG dus iets te laag in het rendement, maar geen man overboord. Over sterkere spelers gesproken: Terrence stond weer ouderwets zeer sterk te rebounden, zowel aanvallend als verdedigend. Ruststand 9-13. Vlak voor rust dus geen man overboord maar vlak na rust verzoop het team jammer genoeg collectief. Een zeer matige start van de tweede helft bracht KZ in het zadel en drie goals van KZ op rij betekende een 9-16 stand, gatver. Coach Harmzen foeterde terecht in zijn zeer vroege time out en deed de ploeg voorspiegelen dat het wederom weer erg lastig ging worden als men zo laconiek van de tribune (vroeger: uit de kleedkamer) kwam. Enig herstel, tweemaal Coevert en tweemaal Hoekstra, en de stand was weer 13-17. Aan de andere kant kreeg Jordy Pasma het ook nog op zijn heupen, hij zou in totaal negen maal de korf vinden. De 13-17 werd 17-24 en de 17-24 werd 18-26. KZ kreeg het dus op zijn/haar heupen, schoot met scherp en wist de pot professioneel te winnen. De vier snelle goals aan het einde maakte de stand nog enigszins geflatteerd, 18-30. De pijp was een beetje leeg bij GG, zowel fysiek als mentaal. Stijn verwoordde het goed bij de nabeschouwing, het was op. Felicitaties dus voor KZ, dat zich na een wat zwakkere middenperiode van deze competitie dus toch net weer op tijd klaar wist te stomen voor de play offs. Succes tegen DOS’46 ! En voor GG rest het zogenaamde ‘aftrainen’; nog een paar weken mag de selectie blijven trainen in de hal. Terugkijkend op deze bijzondere KL mag men concluderen dat 6 punten uit 10 wedstrijden best aardig is, al had er natuurlijk ook wel wat meer in gezeten. Goede partijen tegen KZ (uit) en LDODK (thuis) werden afgewisseld met matige partijen in Arnhem en in Wormer tegen Blauw Wit. De KL editie 2020/2021 was eigenlijk een cadeautje. Andere amateursporten moesten tenslotte lijdzaam op de bank blijven. Tien wedstrijden wederom ervaring op te doen zonder degradatie risico mag je mijns inziens best koesteren. Volgend seizoen hopelijk bij iedereen de vaccins erin en weer in een volgepakt huis spelen. 

 

Ik heb er nu al zin in. Maar nu eerst ff de zomer.

 

Marcel de Leeuw

 

Samenvatting van de wedstrijd op Eyecons: