Na de zeperd van vorige week stond deze week PKC op het programma. De Papendrechters, soeverein aan kop in poule A, waren naar Wormer afgereisd zonder personele problemen. Want wie herinnert zich nog de heenwedstrijd tegen de groen-witten destijds? Wat blessures bij PKC en dientengevolge wat omzettingen in de vak-opstellingen, deed bij PKC wat zand tussen de tandwielen doen belanden met als gevolg dat GG nog best een tijdje mee kon gaan met PKC. Een gelijk opgaande ruststand en een tweede helft waar PKC maar laat zich kon ontdoen van GG  en uiteindelijk met 24-16 aan het langste eind trok.

En eerlijk gezegd hebben wij in ons debuut KL jaar ook best wel aardige partijen gespeeld tegen PKC. De club ligt ons blijkbaar redelijk. Maar nu dus op volle oorlogssterkte en dan hebben we het over het imposante herenviertal Jonker, van Wijngaarden, Kunst en Leeuwenhoek, aangevuld met de dames Zuijdwegt, van der Werff, Hintzbergen en Schröder. Geen kattenpis dus. Coach Tromp wond er geen doekjes om: liever niet meer dan 18 goals tegen en toch wel richting de 30 goals voor.

Coach Harmzen daarentegen lag de focus duidelijk op het fysieke. “Dezelfde strijd leveren als de tegenstander”, waren zijn terechte woorden. Dus geen ideale schoonzonen meer die zich laten aftroeven. GG beschikt over een brede selectie en kon vandaag gelukkig weer beschikken over Fenna, redelijk hersteld van COVID-19. Lange Jaap Terrenc gelukkig ook weer in de gelederen en Elise jammer genoeg nog teveel last van een onwennige enkel. Groeibriljant Thomas, goed voor 7 goals tegen Blauw Wit een week eerder, op de bank. Zoals gezegd, een brede selectie. Onze eerste aanval dus Terrenc, Stijn, Susila en Fenna. Eerste verdediging Kevin, Carlo, Lindsy en Lisanne.

PKC liet in de openingsfase zien dat het met de beste bedoelingen naar Wormer was gekomen. Binnen 2 minuten en 53 seconden stond er een 0-4 stand op het bord waarbij de 0-3 van Jonker (“no look” assist van van Wijngaarden) toch wel erg mooi was. Een zeer hoog baltempo, veel beweging zonder bal, veel dynamisch rebound werk en alle 4 spelers die korfgericht bezig zijn in mooi samenspel. Dat kan wat worden, dacht ik bij mijzelf.  Gelukkig kreeg dit openingsvuurwerk geen vervolg en schudde GG driemaal de kop, rechtte de rug en ging de strijd aan. Want een strijd werd het, zeker op het fysieke vlak binnen de, mogelijk wat te royaal gestelde, kaders van arbiters Klingenberg en Keizer. De 1-4 van Fenna was lekker. Zij zou niet de volle 50 minuten vol maken maar wist er toch 3 in te leggen. Stijn wist vervolgens slim Terrenc onder de korf te bedienen en het contact van van Wijngaarden betekende een strafworp, 2-4.

GG kreeg in deze fase wat meer controle op PKC, al was het vaak alle hens aan dek. De lange bal naar achter werd bijvoorbeeld door onze mannen een paar maal onderschept. Verder schoot PKC niet bijster zuiver en slopen er een aantal slordigheidjes in de passing en de communicatie in het spel van de Papendrechters. Aan de andere kant had GG veel moeite om onder de druk van PKC uit te komen. Heel veel druk aan de buitenkant maar het grootste probleem was de druk op onze rebound. Met name de heren zakten veel in bij de schoten van GG en dat leidde tot veel “1-schots aanvallen” van GG. Problemen dus in de schotselectie en de binding van de zakkende heren. Met name het “uitdubbelen”, ondanks herhaaldelijk luidkeels geadviseerd vanaf de bank, konden de spelers maar nauwelijks gedisciplineerd opbrengen. Wel veel lange ballen spelen door GG, maar bij de eindactie was er steeds te veel overzicht van de PKC mannen en gezien hun fysieke kracht kun je dan wel indenken wat er dan gebeurd. Desalniettemin toch stuivertje wisselen.

Een onnodige vrije bal tegen Terrenc (achterlijn) betekende de 2-5. De 3-5 was de eerste goal van Carlo. Hij kon terugkijken op een redelijke wedstrijd en nam uiteindelijke de totale score van het vak voor zijn rekening. En dat zegt natuurlijk ook wel wat. De 4-6 betekende het tweede doelpunt van Fenna (strafworp) maar werd gevolgd door een actie onder de korf waarbij van Wijngaarden Terrenc te makkelijk kon piepelen. Van Wijngaarden kon zich overigens veel permitteren bij dit arbitrale duo. Bij zijn vliegende rebound schoffelde hij soms wat spelers onderuit, ongeacht welk shirt zij droegen. Het siert de speler dat hij met een grote ‘drive’ de duels aangaat maar de scheidsrechters mogen van mij wat scherper de grenzen vaststellen in deze. De 5-7 was een lekkere van Carlo en de vrije bal tegen Kevin onder de korf sloeg natuurlijk nergens op maar kostte ons wel de 5-8. De 6-9 was het resultaat van misspringen van Ter.

Verdedigen is risico management en met het inzakken van o.a. Terrenc werden er best wat ballen gestolen. Een keer misspringen hoort er dan ook bij maar werd wel genadeloos afgestraft door PKC. Van Wijngaarden scoorde de laatste voor de rust, stand 6-10. Conclusie: veel problemen met de druk, met name op onze rebound, van PKC. Reboundpercentage GG 50%, PKC 74%. GG moest veel moeite doen voor kansen en dus goals. Verdedigend leek het redelijk op orde, al kostte het wel enorm veel energie en bleef PKC met enige regelmaat haar (100%) kansen morsen.

Na de rust was het Fenna die haar derde goal scoorde, 7-10. Dit was bijna wel haar laatste actie want de kaars was wel een beetje uitgegaan. Onder de korf miste we geregeld wat scherpte. De rebounder tegen Kevin sneed rond het blok maar kreeg toch de bal in bezit om deze in te leggen. Discutabele actie maar je kan je natuurlijk ook afvragen of de korte pass van de dame naar de heer van Kevin niet wat moeilijker gemaakt had kunnen worden. Maar ook Terrenc had het soms wat lastig onder de korf, waarbij er herhaaldelijk korte kansen van PKC werden gecreëerd. De 9-14 was daar jammer genoeg een voorbeeld van. Toch werd de handdoek niet in de ring gegooid en dat sierde GG. Carlo scoorde zijn vierde goal en met nog 11 minuten was het weer een “four-point-game”, 10-14. Twee mooie acties van Leeuwenhoek betekende wel de knock out, 10-16. Hintzbergen liep nog mooi weg achter de korf en kon fraai afronden. Uiteindelijk werd het 11-19.

Coach Harmzen kon tevreden zijn over de fysieke inbreng van zijn team. Duels werden verbeten uitgevochten, soms tegen beter weten in maar er staat ook wel een team van formaat tegenover. Verder is het natuurlijk knap om een ploeg als PKC op 19 goals te houden. Aanvallend kon hij toch echter niet helemaal tevreden zijn. Teveel overzicht van de PKC mannen, teveel 1-schots aanvallen, matige schotselectie en teveel moeite met de opgelegde druk.

Coach Scholtmeijer complimenteerde GG met de geleverde strijd en de stugge verdediging. Het is altijd handig om bij een gewonnen wedstrijd de tegenstander wat veren in de kont te steken want dan is jouw prestatie des te meer te bejubelen. Zijn woorden klonken echter oprecht.

PKC kan zich als poulewinnaar gaan opmaken voor de play offs. Voor GG is deze kans echter verkeken. KZ/Thermo4U maakte gehakt van een zwaar teleurstellend en inspiratieloos Blauw Wit en wist een play off ticket veilig te stellen. De Koogers maakten een gedreven indruk en schoten met scherp. Volgende week dus de laatste wedstrijd voor ons in het tweede KL seizoen 2020/2021 tegen KZ/Thermo4U. Wij kunnen lekker vrijuit spelen maar we gaan natuurlijk wel vol voor de winst. Het gaat immers om het Wereldkampioenschap van de Zaanstreek.  


Mooie slotpartij, ik heb er zin in.


Marcel de Leeuw

 

Samenvatting van de wedstrijd op Eyecons:

Groen Geel / IJskoud de Beste – PKC / Vertom (11-19). Doelpuntarm door sterk verdedigen.

Door Marcel de Leeuw, 33 days ago

Na de zeperd van vorige week stond deze week PKC op het programma. De Papendrechters, soeverein aan kop in poule A, waren naar Wormer afgereisd zonder personele problemen. Want wie herinnert zich nog de heenwedstrijd tegen de groen-witten destijds? Wat blessures bij PKC en dientengevolge wat omzettingen in de vak-opstellingen, deed bij PKC wat zand tussen de tandwielen doen belanden met als gevolg dat GG nog best een tijdje mee kon gaan met PKC. Een gelijk opgaande ruststand en een tweede helft waar PKC maar laat zich kon ontdoen van GG  en uiteindelijk met 24-16 aan het langste eind trok.

En eerlijk gezegd hebben wij in ons debuut KL jaar ook best wel aardige partijen gespeeld tegen PKC. De club ligt ons blijkbaar redelijk. Maar nu dus op volle oorlogssterkte en dan hebben we het over het imposante herenviertal Jonker, van Wijngaarden, Kunst en Leeuwenhoek, aangevuld met de dames Zuijdwegt, van der Werff, Hintzbergen en Schröder. Geen kattenpis dus. Coach Tromp wond er geen doekjes om: liever niet meer dan 18 goals tegen en toch wel richting de 30 goals voor.

Coach Harmzen daarentegen lag de focus duidelijk op het fysieke. “Dezelfde strijd leveren als de tegenstander”, waren zijn terechte woorden. Dus geen ideale schoonzonen meer die zich laten aftroeven. GG beschikt over een brede selectie en kon vandaag gelukkig weer beschikken over Fenna, redelijk hersteld van COVID-19. Lange Jaap Terrenc gelukkig ook weer in de gelederen en Elise jammer genoeg nog teveel last van een onwennige enkel. Groeibriljant Thomas, goed voor 7 goals tegen Blauw Wit een week eerder, op de bank. Zoals gezegd, een brede selectie. Onze eerste aanval dus Terrenc, Stijn, Susila en Fenna. Eerste verdediging Kevin, Carlo, Lindsy en Lisanne.

PKC liet in de openingsfase zien dat het met de beste bedoelingen naar Wormer was gekomen. Binnen 2 minuten en 53 seconden stond er een 0-4 stand op het bord waarbij de 0-3 van Jonker (“no look” assist van van Wijngaarden) toch wel erg mooi was. Een zeer hoog baltempo, veel beweging zonder bal, veel dynamisch rebound werk en alle 4 spelers die korfgericht bezig zijn in mooi samenspel. Dat kan wat worden, dacht ik bij mijzelf.  Gelukkig kreeg dit openingsvuurwerk geen vervolg en schudde GG driemaal de kop, rechtte de rug en ging de strijd aan. Want een strijd werd het, zeker op het fysieke vlak binnen de, mogelijk wat te royaal gestelde, kaders van arbiters Klingenberg en Keizer. De 1-4 van Fenna was lekker. Zij zou niet de volle 50 minuten vol maken maar wist er toch 3 in te leggen. Stijn wist vervolgens slim Terrenc onder de korf te bedienen en het contact van van Wijngaarden betekende een strafworp, 2-4.

GG kreeg in deze fase wat meer controle op PKC, al was het vaak alle hens aan dek. De lange bal naar achter werd bijvoorbeeld door onze mannen een paar maal onderschept. Verder schoot PKC niet bijster zuiver en slopen er een aantal slordigheidjes in de passing en de communicatie in het spel van de Papendrechters. Aan de andere kant had GG veel moeite om onder de druk van PKC uit te komen. Heel veel druk aan de buitenkant maar het grootste probleem was de druk op onze rebound. Met name de heren zakten veel in bij de schoten van GG en dat leidde tot veel “1-schots aanvallen” van GG. Problemen dus in de schotselectie en de binding van de zakkende heren. Met name het “uitdubbelen”, ondanks herhaaldelijk luidkeels geadviseerd vanaf de bank, konden de spelers maar nauwelijks gedisciplineerd opbrengen. Wel veel lange ballen spelen door GG, maar bij de eindactie was er steeds te veel overzicht van de PKC mannen en gezien hun fysieke kracht kun je dan wel indenken wat er dan gebeurd. Desalniettemin toch stuivertje wisselen.

Een onnodige vrije bal tegen Terrenc (achterlijn) betekende de 2-5. De 3-5 was de eerste goal van Carlo. Hij kon terugkijken op een redelijke wedstrijd en nam uiteindelijke de totale score van het vak voor zijn rekening. En dat zegt natuurlijk ook wel wat. De 4-6 betekende het tweede doelpunt van Fenna (strafworp) maar werd gevolgd door een actie onder de korf waarbij van Wijngaarden Terrenc te makkelijk kon piepelen. Van Wijngaarden kon zich overigens veel permitteren bij dit arbitrale duo. Bij zijn vliegende rebound schoffelde hij soms wat spelers onderuit, ongeacht welk shirt zij droegen. Het siert de speler dat hij met een grote ‘drive’ de duels aangaat maar de scheidsrechters mogen van mij wat scherper de grenzen vaststellen in deze. De 5-7 was een lekkere van Carlo en de vrije bal tegen Kevin onder de korf sloeg natuurlijk nergens op maar kostte ons wel de 5-8. De 6-9 was het resultaat van misspringen van Ter.

Verdedigen is risico management en met het inzakken van o.a. Terrenc werden er best wat ballen gestolen. Een keer misspringen hoort er dan ook bij maar werd wel genadeloos afgestraft door PKC. Van Wijngaarden scoorde de laatste voor de rust, stand 6-10. Conclusie: veel problemen met de druk, met name op onze rebound, van PKC. Reboundpercentage GG 50%, PKC 74%. GG moest veel moeite doen voor kansen en dus goals. Verdedigend leek het redelijk op orde, al kostte het wel enorm veel energie en bleef PKC met enige regelmaat haar (100%) kansen morsen.

Na de rust was het Fenna die haar derde goal scoorde, 7-10. Dit was bijna wel haar laatste actie want de kaars was wel een beetje uitgegaan. Onder de korf miste we geregeld wat scherpte. De rebounder tegen Kevin sneed rond het blok maar kreeg toch de bal in bezit om deze in te leggen. Discutabele actie maar je kan je natuurlijk ook afvragen of de korte pass van de dame naar de heer van Kevin niet wat moeilijker gemaakt had kunnen worden. Maar ook Terrenc had het soms wat lastig onder de korf, waarbij er herhaaldelijk korte kansen van PKC werden gecreëerd. De 9-14 was daar jammer genoeg een voorbeeld van. Toch werd de handdoek niet in de ring gegooid en dat sierde GG. Carlo scoorde zijn vierde goal en met nog 11 minuten was het weer een “four-point-game”, 10-14. Twee mooie acties van Leeuwenhoek betekende wel de knock out, 10-16. Hintzbergen liep nog mooi weg achter de korf en kon fraai afronden. Uiteindelijk werd het 11-19.

Coach Harmzen kon tevreden zijn over de fysieke inbreng van zijn team. Duels werden verbeten uitgevochten, soms tegen beter weten in maar er staat ook wel een team van formaat tegenover. Verder is het natuurlijk knap om een ploeg als PKC op 19 goals te houden. Aanvallend kon hij toch echter niet helemaal tevreden zijn. Teveel overzicht van de PKC mannen, teveel 1-schots aanvallen, matige schotselectie en teveel moeite met de opgelegde druk.

Coach Scholtmeijer complimenteerde GG met de geleverde strijd en de stugge verdediging. Het is altijd handig om bij een gewonnen wedstrijd de tegenstander wat veren in de kont te steken want dan is jouw prestatie des te meer te bejubelen. Zijn woorden klonken echter oprecht.

PKC kan zich als poulewinnaar gaan opmaken voor de play offs. Voor GG is deze kans echter verkeken. KZ/Thermo4U maakte gehakt van een zwaar teleurstellend en inspiratieloos Blauw Wit en wist een play off ticket veilig te stellen. De Koogers maakten een gedreven indruk en schoten met scherp. Volgende week dus de laatste wedstrijd voor ons in het tweede KL seizoen 2020/2021 tegen KZ/Thermo4U. Wij kunnen lekker vrijuit spelen maar we gaan natuurlijk wel vol voor de winst. Het gaat immers om het Wereldkampioenschap van de Zaanstreek.  


Mooie slotpartij, ik heb er zin in.


Marcel de Leeuw

 

Samenvatting van de wedstrijd op Eyecons: