Ondanks het feit dat GG in de eerste drie wedstrijden nog geen punt had vergaard, druppelden de licht positieve kritieken toch binnen in Wormer. “Niet weggespeeld worden in Papendrecht”, of een “redelijk eerste helft in Papendrecht”, waren veel gehoorde zinnen in korfbal Nederland. En met name het hoge scoringspercentage de laatste twee wedstrijden had schijnbaar veel indruk gemaakt. “Wij investeren veel in het goed schieten, in plaats van veel schieten…” waren de woorden van hoofdcoach Dik. Makkelijk praten, als je weinig reboundkracht hebt laten zien, zou je zeggen. Voor veel schieten heb je veel herhaling nodig en als je weinig ballen afvangt, moet je dus wel zuiver gaan schieten om een wedstrijd te gaan winnen.

Dit deed mij denken aan de NBA topclub Golden State Warriors. Deze club was met haar vele finaleplaatsen en titels toch wel toonaangevend in de VS de laatste 5 jaar. Coach Steve Kerr speelde veelal zonder rebound, want met de achtelijk hoge scoringspercentages van de 3 point - shooting guards Stephen Curry en Klay Thompson, had hij simpelweg geen afvang nodig om wedstrijden royaal te winnen. Maar Dik is een visionair, en ook in Alphen aan den Rijn bleek hij wederom zijn gelijk te krijgen. Onze Stephen Curry, Kevin Dik, moest helaas geblesseerd aan de kant blijven. Een gebroken teen, opgelopen in Papendrecht, gooide roet in het eten en zal hem naar alle waarschijnlijkheid 2 à 3 wedstrijden aan de kant houden.

De wedstrijd tegen Tempo was toch wel een zeer belangrijke voor beide ploegen. Als ik de persdienst van de Alphenaren moet geloven zou de winnaar van dit duel afstand nemen van de laatste plaats en een goede stap doen naar het, vurig gewenste, lijfsbehoud in de KL. Een iets wat voorbarige uitspraak, als je na deze wedstrijd nog 14 van de 18 wedstrijden voor de boeg hebt. Maar dat het een belangrijke wedstrijd voor beide teams zou zijn, stond natuurlijk als een paal boven water. Tegen de concurrenten moet je immers de punten halen.

Wat kunnen we verder zeggen van Tempo? Een gelouterde coach in de naam van Wouter Blok en natuurlijk de gebroeders Steenbeek. Verder heeft Groen Geel het traditioneel niet makkelijk tegen Tempo, met uitzondering van de hoofdklasse finale 2018/2019. De eerste wedstrijd werd met 20-25 verloren van LDODK, waarna twee verliespartijen van 32-20 volgden. Met name de laatste wedstrijd tegen KZ was veelzeggend: een vroege 12-0 (!) achterstand vormde de basis van deze verliespartij en de schrijvende pers was niet mals in haar oordeel. Dit soort partijen kan ook een disproportioneel revanche gevoel in een team opwekken dus echt blij was ik niet met deze uitslag.

De openingsfase was voor de onzen: Marieke tekende de 0-1 aan en Martin had na 5 minuten zijn eerste er al in liggen. Het zou zijn avond worden. Via een 1-4 werd het toch weer een beetje een wedstrijd (4-5) maar GG domineerde in beide functies. Veel controle in de aanval en relatief weinig in de problemen in de verdediging. In tegenstelling tot de vorige partijen kon GG redelijk vrijuit spelen en was Tempo niet bij machte om veel druk op te bouwen. Dus dan kun je lekker in je spel komen. En de personificatie van dit proces was wel Martin Coevert. De frêle technicus had het deze wedstrijd op zijn heupen en alles wat hij aanraakte veranderde in goud. De 5-8 en 6-12 betekenden respectievelijk zijn 5e en 6e treffer. Op dat moment had hij een scoringspercentage van 58% (!), waarschijnlijk een record in zijn carrière. Overall scoringspercentage van het hele team bedroeg 39% voor de eerste time out. Een indrukwekkend getal! Uiteindelijk zou hij uitkomen op 11 treffers. Petje af hoor Martin. Maar dan stond hij ook wel in een vak die hem tot alles in staat stelde.

Wat heb ik genoten van Terrenc en het sleurwerk van beide dames Lisanne en Marieke. Het andere vak deed ook van zich spreken. Carlo was weer lekker in vorm maar de grote man in dat vak was Stijn Hoekstra. Met een bak aan ervaring wist hij als geen ander het spel te verdelen en zich te ontpoppen als de grote controleur. Daarnaast onze heerseres in de paalzone Elise en een prima spelende Lindsy. Door sterk verdedigen schakelde zij de meest aanvallende dame van Tempo uit. Tempo was daarentegen niet bepaald in haar ‘hum’. Statisch spel, weinig vertrouwen en ook weinig uitstraling viel hen ten deel. Verder een te laag reboundpercentage en vele missers van de mannen. Verder liet Tempo zich meer dan Groen Geel uit het spel halen door de arbitrale beslissingen. Met name scheidsrechter Buis floot niet zijn gelukkigste partij. Zo werden de doorbraken door hem bijna standaard gepromoveerd tot strafworpen en gaf hij veel te veel vrije ballen aan beide partijen. Niet vreemd dan dat dit continue discussie uitlokt zowel in het veld als op de beide banken. Deze discussie kostte Jelle Steenbeek een groene kaart, iets wat misschien voorkomen had kunnen worden door een andere stijl van fluiten.

Ruststand 8-14, scoringspercentage GG 39%, Tempo 25%; rebound GG 5/8 (63%), Tempo 5/12 (42%). Wat viel er verder over de tweede helft te vertellen? Topverdediger Tom Steenbeek, die maar geen grip op Martin kreeg, ging naar het andere vak. De dames van Groen Geel begonnen mee te scoren en Terrenc kreeg een groene kaart (praten). Invaller Jasper mocht dus wederom aantreden. Martin kreeg terecht zijn publiekswissel na 11 goals en invaller Thomas Schagen liet met een mooi doelpunt en misschien nog mooiere assist op Jasper van zich spreken. De sterk spelende Lindsy maakte de laatste goals (15-28) in een wedstrijd waar Tempo ‘naar het einde snakte’, aldus de commentator van de Alphense Livestream.

Een prachtige, maar ook belangrijke, uitslag en de eerste twee punten zijn binnen. Coach Dik had dus, zoals van tevoren aangekondigd, de goede aspecten van het spel de afgelopen weken doorgezet en de minder goede dingen geëlimineerd. Meest opvallende was wederom het hoge scoringspercentage. Het zou mooi zijn als dit fenomeen de komende wedstrijden ook gehandhaafd zou worden. Zaak voor Groen Geel om niet te lang stil te blijven staan bij dit succes. Komende week komt Blauw Wit op bezoek en dat is weer even andere koek, zeker als het gaat om de fysieke kracht. De Amsterdammers bleven lang in de race tegen PKC (verlies 28-29). Zaterdag 7 december 19 uur, volle bak verzekerd! Huiswerk voor GG: scoringspercentage handhaven en 10-15 % meer kansen creëren.

 

Marcel de Leeuw

GG / IJskoud de Beste, met een weergaloze Martin Coevert, doet uitstekende zaken in Alphen aan den Rijn

Door , 14 days ago

Ondanks het feit dat GG in de eerste drie wedstrijden nog geen punt had vergaard, druppelden de licht positieve kritieken toch binnen in Wormer. “Niet weggespeeld worden in Papendrecht”, of een “redelijk eerste helft in Papendrecht”, waren veel gehoorde zinnen in korfbal Nederland. En met name het hoge scoringspercentage de laatste twee wedstrijden had schijnbaar veel indruk gemaakt. “Wij investeren veel in het goed schieten, in plaats van veel schieten…” waren de woorden van hoofdcoach Dik. Makkelijk praten, als je weinig reboundkracht hebt laten zien, zou je zeggen. Voor veel schieten heb je veel herhaling nodig en als je weinig ballen afvangt, moet je dus wel zuiver gaan schieten om een wedstrijd te gaan winnen.

Dit deed mij denken aan de NBA topclub Golden State Warriors. Deze club was met haar vele finaleplaatsen en titels toch wel toonaangevend in de VS de laatste 5 jaar. Coach Steve Kerr speelde veelal zonder rebound, want met de achtelijk hoge scoringspercentages van de 3 point - shooting guards Stephen Curry en Klay Thompson, had hij simpelweg geen afvang nodig om wedstrijden royaal te winnen. Maar Dik is een visionair, en ook in Alphen aan den Rijn bleek hij wederom zijn gelijk te krijgen. Onze Stephen Curry, Kevin Dik, moest helaas geblesseerd aan de kant blijven. Een gebroken teen, opgelopen in Papendrecht, gooide roet in het eten en zal hem naar alle waarschijnlijkheid 2 à 3 wedstrijden aan de kant houden.

De wedstrijd tegen Tempo was toch wel een zeer belangrijke voor beide ploegen. Als ik de persdienst van de Alphenaren moet geloven zou de winnaar van dit duel afstand nemen van de laatste plaats en een goede stap doen naar het, vurig gewenste, lijfsbehoud in de KL. Een iets wat voorbarige uitspraak, als je na deze wedstrijd nog 14 van de 18 wedstrijden voor de boeg hebt. Maar dat het een belangrijke wedstrijd voor beide teams zou zijn, stond natuurlijk als een paal boven water. Tegen de concurrenten moet je immers de punten halen.

Wat kunnen we verder zeggen van Tempo? Een gelouterde coach in de naam van Wouter Blok en natuurlijk de gebroeders Steenbeek. Verder heeft Groen Geel het traditioneel niet makkelijk tegen Tempo, met uitzondering van de hoofdklasse finale 2018/2019. De eerste wedstrijd werd met 20-25 verloren van LDODK, waarna twee verliespartijen van 32-20 volgden. Met name de laatste wedstrijd tegen KZ was veelzeggend: een vroege 12-0 (!) achterstand vormde de basis van deze verliespartij en de schrijvende pers was niet mals in haar oordeel. Dit soort partijen kan ook een disproportioneel revanche gevoel in een team opwekken dus echt blij was ik niet met deze uitslag.

De openingsfase was voor de onzen: Marieke tekende de 0-1 aan en Martin had na 5 minuten zijn eerste er al in liggen. Het zou zijn avond worden. Via een 1-4 werd het toch weer een beetje een wedstrijd (4-5) maar GG domineerde in beide functies. Veel controle in de aanval en relatief weinig in de problemen in de verdediging. In tegenstelling tot de vorige partijen kon GG redelijk vrijuit spelen en was Tempo niet bij machte om veel druk op te bouwen. Dus dan kun je lekker in je spel komen. En de personificatie van dit proces was wel Martin Coevert. De frêle technicus had het deze wedstrijd op zijn heupen en alles wat hij aanraakte veranderde in goud. De 5-8 en 6-12 betekenden respectievelijk zijn 5e en 6e treffer. Op dat moment had hij een scoringspercentage van 58% (!), waarschijnlijk een record in zijn carrière. Overall scoringspercentage van het hele team bedroeg 39% voor de eerste time out. Een indrukwekkend getal! Uiteindelijk zou hij uitkomen op 11 treffers. Petje af hoor Martin. Maar dan stond hij ook wel in een vak die hem tot alles in staat stelde.

Wat heb ik genoten van Terrenc en het sleurwerk van beide dames Lisanne en Marieke. Het andere vak deed ook van zich spreken. Carlo was weer lekker in vorm maar de grote man in dat vak was Stijn Hoekstra. Met een bak aan ervaring wist hij als geen ander het spel te verdelen en zich te ontpoppen als de grote controleur. Daarnaast onze heerseres in de paalzone Elise en een prima spelende Lindsy. Door sterk verdedigen schakelde zij de meest aanvallende dame van Tempo uit. Tempo was daarentegen niet bepaald in haar ‘hum’. Statisch spel, weinig vertrouwen en ook weinig uitstraling viel hen ten deel. Verder een te laag reboundpercentage en vele missers van de mannen. Verder liet Tempo zich meer dan Groen Geel uit het spel halen door de arbitrale beslissingen. Met name scheidsrechter Buis floot niet zijn gelukkigste partij. Zo werden de doorbraken door hem bijna standaard gepromoveerd tot strafworpen en gaf hij veel te veel vrije ballen aan beide partijen. Niet vreemd dan dat dit continue discussie uitlokt zowel in het veld als op de beide banken. Deze discussie kostte Jelle Steenbeek een groene kaart, iets wat misschien voorkomen had kunnen worden door een andere stijl van fluiten.

Ruststand 8-14, scoringspercentage GG 39%, Tempo 25%; rebound GG 5/8 (63%), Tempo 5/12 (42%). Wat viel er verder over de tweede helft te vertellen? Topverdediger Tom Steenbeek, die maar geen grip op Martin kreeg, ging naar het andere vak. De dames van Groen Geel begonnen mee te scoren en Terrenc kreeg een groene kaart (praten). Invaller Jasper mocht dus wederom aantreden. Martin kreeg terecht zijn publiekswissel na 11 goals en invaller Thomas Schagen liet met een mooi doelpunt en misschien nog mooiere assist op Jasper van zich spreken. De sterk spelende Lindsy maakte de laatste goals (15-28) in een wedstrijd waar Tempo ‘naar het einde snakte’, aldus de commentator van de Alphense Livestream.

Een prachtige, maar ook belangrijke, uitslag en de eerste twee punten zijn binnen. Coach Dik had dus, zoals van tevoren aangekondigd, de goede aspecten van het spel de afgelopen weken doorgezet en de minder goede dingen geëlimineerd. Meest opvallende was wederom het hoge scoringspercentage. Het zou mooi zijn als dit fenomeen de komende wedstrijden ook gehandhaafd zou worden. Zaak voor Groen Geel om niet te lang stil te blijven staan bij dit succes. Komende week komt Blauw Wit op bezoek en dat is weer even andere koek, zeker als het gaat om de fysieke kracht. De Amsterdammers bleven lang in de race tegen PKC (verlies 28-29). Zaterdag 7 december 19 uur, volle bak verzekerd! Huiswerk voor GG: scoringspercentage handhaven en 10-15 % meer kansen creëren.

 

Marcel de Leeuw