“Als je het niet ziet, is het ook goed. Begrijp je het?”

Onzichtbaar werk
Hendrik Jan sprak deze raadselachtige woorden toen we samen de accommodatie verlieten en naar onze fietsen liepen.

“Zie je het?” vroeg hij opnieuw. “Ik zie niets,” antwoordde ik. “Precies dát bedoel ik,” zei Hendrik. Dit voorjaar was de bestrating nog volledig overwoekerd door onkruid — of, zoals we tegenwoordig misschien liever zeggen, minder gewenst groen. Denk aan grasaar, sint-janskruid en gehoornde klaverzuring: Kortom alles wat bij Klazien uit Zalk in de tuin staat.

“Dat hebben mijn mannen mooi geklaard.” Er klonk vertedering in zijn stem. Geen luidruchtige, aan de weg timmerende bouwvakkers, maar stille krachten die onzichtbaar werk verrichten. Hun vrijdagen worden goed besteed: de fietsenstalling ligt er smetteloos bij, ontdaan van iedere groene spriet. Een prachtig resultaat op, naar schatting, ruim duizend vierkante meter — en dat volledig met de hand.

Ze doen bovendien nog ander werk dat nauwelijks opvalt: ze wallen de sloten rondom het terrein. Wie uit de grote stad komt, weet misschien niet wat wallen inhoudt — en hoe zwaar het is. Als voormalig eigenaar van een riant eiland aan de overkant van het Zwet weet ik daar alles van. De jaarlijkse rietaangroei moet worden verwijderd, met de hand en met een baggerbeugel.

De stille helden
De helden van dit verhaal zijn:

Jaap, inmiddels beroepspensionado;
René, beginnend AOW’er.

Hulde aan deze mannen!

Zorgen om het zaalseizoen
Hendrik heeft ook zorgen. Het zaalseizoen nadert. Tom en Piet namen op maandag  in hun eigen tempo altijd de tribunes voor hun rekening. Helaas is Tom er niet meer en kan Piet het werk niet langer aan.

Zelf inspringen is voor Hendrik geen optie meer. Els houdt zijn inspanningen streng in de gaten en de behandelend orthopeed was nog duidelijker: “Wat denkt u nu wel? Voor de tweede keer een kunstknie en daarna weer aan de slag alsof u achttien bent? Rust, meneer! Af en toe een draadje doorknippen of een zekering vervangen mag nog.”

Kortom: houd Hendrik in de gaten en trakteer René en Jaap op een biertje — maar niet op vrijdag, want dan zijn de mannen aan het werk.

En denk vooral na over die tribune…

R.M.

Als je het ziet, begrijp je het

Door Rob Molanus, 5 hours ago

“Als je het niet ziet, is het ook goed. Begrijp je het?”

Onzichtbaar werk
Hendrik Jan sprak deze raadselachtige woorden toen we samen de accommodatie verlieten en naar onze fietsen liepen.

“Zie je het?” vroeg hij opnieuw. “Ik zie niets,” antwoordde ik. “Precies dát bedoel ik,” zei Hendrik. Dit voorjaar was de bestrating nog volledig overwoekerd door onkruid — of, zoals we tegenwoordig misschien liever zeggen, minder gewenst groen. Denk aan grasaar, sint-janskruid en gehoornde klaverzuring: Kortom alles wat bij Klazien uit Zalk in de tuin staat.

“Dat hebben mijn mannen mooi geklaard.” Er klonk vertedering in zijn stem. Geen luidruchtige, aan de weg timmerende bouwvakkers, maar stille krachten die onzichtbaar werk verrichten. Hun vrijdagen worden goed besteed: de fietsenstalling ligt er smetteloos bij, ontdaan van iedere groene spriet. Een prachtig resultaat op, naar schatting, ruim duizend vierkante meter — en dat volledig met de hand.

Ze doen bovendien nog ander werk dat nauwelijks opvalt: ze wallen de sloten rondom het terrein. Wie uit de grote stad komt, weet misschien niet wat wallen inhoudt — en hoe zwaar het is. Als voormalig eigenaar van een riant eiland aan de overkant van het Zwet weet ik daar alles van. De jaarlijkse rietaangroei moet worden verwijderd, met de hand en met een baggerbeugel.

De stille helden
De helden van dit verhaal zijn:

Jaap, inmiddels beroepspensionado;
René, beginnend AOW’er.

Hulde aan deze mannen!

Zorgen om het zaalseizoen
Hendrik heeft ook zorgen. Het zaalseizoen nadert. Tom en Piet namen op maandag  in hun eigen tempo altijd de tribunes voor hun rekening. Helaas is Tom er niet meer en kan Piet het werk niet langer aan.

Zelf inspringen is voor Hendrik geen optie meer. Els houdt zijn inspanningen streng in de gaten en de behandelend orthopeed was nog duidelijker: “Wat denkt u nu wel? Voor de tweede keer een kunstknie en daarna weer aan de slag alsof u achttien bent? Rust, meneer! Af en toe een draadje doorknippen of een zekering vervangen mag nog.”

Kortom: houd Hendrik in de gaten en trakteer René en Jaap op een biertje — maar niet op vrijdag, want dan zijn de mannen aan het werk.

En denk vooral na over die tribune…

R.M.