Gewijzigde voorlopige teamindeling abc

Beste spelers, hierbij vinden jullie de gewijzigde voorlopige team indelingen. 

Toernooien a, b, c, d, e en f teams op zaterdag 31 augustus

Om alvast in de agenda te zetten:

Website 'op vakantie'

De zomervakantie komt eraan. Van 14 juli - 11 augustus gaat de website 'op vakantie'. Wil je nog een bericht plaatsen? Doe dat dan voor die tijd. Rest mij iedereen een heel fijne, zonnige en relaxte vakantie te wensen!

Verrassing voor ivan

Vrijdag 28 juni speelde het Surinaamse team tegen Saen United. In de laatste minuut van de wedstrijd werd de wedstrijd even stil gelegd voor onze clubheld Ivan.

Kt3

Merle Hendriks en Carlo de Vries zijn geslaagd voor het diploma KT3 (Korfbaltrainer 3).

Terug naar overzicht

Virus

Door Mariëtte Koomen, 6 maanden geleden

‘Weer griepgolf in Nederland’ kopten de kranten de afgelopen weken. Er hebben zich weer tig mensen op de zoveel inwoners gemeld bij de huisarts met griepklachten, dus we mogen weer spreken van een griepgolf. ‘Onzin’ zeggen diverse doktoren en geleerden: ‘Veel van deze mensen hebben geen griep, maar ‘algehele malaise met griepachtige verschijnselen’. ‘De’ griep bestaat namelijk niet, dat zag je vorig jaar: half Nederland ingeënt, maar toch ziek’. 

Leuke theorie. Maar wij als zieke burgers zal het een worst wezen welk naampje de geleerden er aan geven: als je ziek bent, ben je ziek en beroerd, wat voor naam, stempel of etiket je er ook aan geeft. Het gaat niet om de theorie van het ziek zijn, het gaat om de uitwerking en de gevolgen daarvan. Probeer dáár maar eens mee te leven.

Bij GroenGeel is ook weer een virus uitgebroken. Rode hoofden, zweten, hartkloppingen, ademnood, zere kelen en blaren op je rode handen. Niet normaal. Dat virus lijkt ieder jaar weer de kop op te steken. Gelukkig zijn de symptomen na anderhalf uur, als het fluitsignaal heeft geklonken, over het hoogtepunt heen. Maar de naweeën zijn nog uren, soms dagen daarna voelbaar. En net als je denkt: ‘ik ben er weer’, dan komt er weer een nieuwe aanval. Altijd in het weekend, liefst op zaterdagavond en vooral als het vlaggenschip speelt. ‘De hel van Wormer’. Niet alleen voor onze tegenstanders, maar zeker ook voor het publiek. 

Als na een paar dagen die virus-aanval wordt geanalyseerd en je de wedstrijdverslagen leest van de geleerden, blijkt dat er diverse theoretische verklaringen aan ten grondslag liggen. Minder druk op de spitsen, te late of vroege wissels, niet sluitende verdediging, hangende koppies. Voor een korfbalkenner ongetwijfeld de juiste theorie. Maar voor mij als leek, bleue en niet op vuurwerk voorbereidde toeschouwer, die gewoon op zaterdagavond na een volle cursusdag haar zinnen komt verzetten door naar een leuk potje korfbal te kijken, een complete overval waar je op dat moment mee moet leren omgaan. Ik ben niet zo geleerd dat ik die theorieën van het virus terug heb kunnen zien in het spel. Ik heb alleen de gevolgen ervaren, want ik zat er middenin. Ik heb dan ook een hele andere kijk op de wedstrijd dan de geleerden. 

Het ging namelijk lekker. De puntjes vielen goed door de mand. Lekker, ontspannen, mooie voorsprong, maar een leuke wedstrijd. Enige ergernis door de kontdraaiende heren van de tegenpartij onder de paal, die bij tijd en wijle deden alsof het een potje rugby was. Het geel stond ze goed, maar GroenGeel scoorde de puntjes en daar gaat het toch om. En toen, ja, ik weet het niet. Ik was er ook ff niet meer bij. En zij dus blijkbaar ook niet. Opeens, een heer van de tegenpartij, hij schoot alles erin! En wij? Een plankje, een folietje? Wat zat er in die korf? Niks, helemaal niks ging erdoor! 

Nou ja, toch nog met voorsprong de rust in. Limonade met wat energie doet vast wonderen. Wij bedachten dat de club van de tegenpartij vandaag al twee keer een nederlaag had moeten incasseren tegen GroenGeel. En zeg nou zelf: drie keer is scheepsrecht. Kwam daar die frustratie en dat machteloze geduw en getrek vandaan? Joh, in de tweede helft gaan we erop en erover, dachten we op de tribune. 

Maar aan het begin van de tweede helft werd het stil. Nog steeds dat plankje? Zeven doelpunten voor en nu één achter. Ja, die hangende koppies kon iedereen zien. Die theorie was helder. Als stilte voor de storm hield iedereen zijn adem in. Wat gebeurt hier? Verlamd, alsof iedereen tegelijk besmet werd met het virus. Vanaf dit punt verschillen de theoretici van de geïnfecteerden. Ja, er kwamen wissels. Geen idee of dat op tijd was of niet. Nee, wat er gebeurde: een aantal geïnfecteerden, jong, energiek en met goede zware stemmen, hielden het niet langer. Ze verplaatsten zich naar de grootste virushaard op de tribune, die zich dit keer eens aan de andere kant van de tribune bevond. Het werd nog stiller. Er werd gefluisterd en er werden plannen gesmeed. En toen, toen… Ja toen barstte het GroenGele virus in alle hevigheid los!

Het lukraak meppen op de trommel, werd omgevormd tot een ritmisch geroffel. Clubliederen werden ingezet, de kelen werden opgezet, de handjes gingen op elkaar en de vlaggendragers lieten zien wie hier de baas was! Het virus bereikte ook de spelers. Het geloof kwam terug, de koppies gingen omhoog, de punten werden weer gescoord en het applaus met opgeheven armen ontvangen. Het team werd gedragen vol geloof, hoop en liefde en de doelpunten werden erin geschreeuwd. Toch kwam de tegenstander iedere keer weer terug. De koorts liep op. De keel werd pijnlijk, de handen klam en rood en de hartslag tot aan het plafond. Bloedstollend. Je zou bijna denken dat deze ziekte niet gezond voor je is. Maar wat was het leuk. Vooral omdat ‘we’ aan het eind gewonnen hadden. Alle lof aan de spelers die iedere keer weer dit fantastische virus kunnen verspreiden. Maar deze wedstrijd mag ook beschouwd worden als een écht staaltje teamwork van iedere aanwezige die ging staan omdat ie GroenGeler is. 

Je kan het ziek noemen, maar wij GroenGelers weten het zeker: het is gewoon een virus. ‘Het’ virus: heel besmettelijk. Het hangt weer in de lucht. Dus pas maar op: korfbalkenner of volledige leek: voordat je het weet, word je ermee besmet. En zeg nou zelf: wie wil dat nou niet? We hebben we nog steeds geïnfecteerden nodig, dus laat je zien en horen en kom ook kijken en het virus verspreiden, bij de nog komende wedstrijden van het vlaggenschip! Aanstaande zaterdag 19.00 uur is je eerste kans…

Mariëtte