" />

Vers uit de keuken...

We hebben zaterdag lekkere verse hamburgers van de grill.

Info paaseierentocht

Morgen gaan we op paaseierentocht!

Gevonden op het veld

Nog een paar plekjes voor pupillenkamp 2019. ook voor alle pupillen die 6 jaar zijn en dit jaar 7 worden!

Hallo Pupillen! 

Ijs

Heerlijk dat warme voorjaarszonnetje. ‘Tijd voor een ijsje met dit weer!’ denk ik. Onzin dat ik dat nu denk, want bij ons in het gezin hebben we als motto: ‘Het is altijd weer voor een ijsje!’ 

Terug naar overzicht

Nippeltje, boutje en wtf

Door Anita Wijnstok, 2 maanden geleden

ZKC A2 - GG A3: (11-11)

Verantwoordelijkheid is de rode draad in dit stukje. Als het om een individuele sport gaat ben je bijna altijd zelf verantwoordelijk als het om presteren gaat. Bij een teamsport is dat wat ingewikkelder. De A3 speelde deze week tegen de A2 van ZKC. In de vintagehal De Tref. Eindresultaat: een gelijkspelletje (11-11). Deze uitslag ging niet zonder slag of stoot. Het kwam echt uit de tenen zeg maar. Vooraf bleek Sienna tijdens de training een gekneusde voet te hebben, had Matthijs door een splinter 'lymfevergiftiging' opgelopen en had Mayhling al een reservegang naar OVVO achter de kiezen. Laatste twee speelden (leve de antibiotica!), Jochem zat reserve en Shannon en Maerle speelden elk een helft. Maarrrr, waar het vorige week lekker smooth verliep, hadden beide vakken het deze match zwaar, zowel aanvallend als verdedigend. Sommige koppies stonden op onweer, of ze net een fles citroensap achter de kiezen hadden. Wat mij goed deed, was dat de ploeg vooral zelfkritisch was. De verantwoordelijkheid werd bij zichzelf gezocht. Incluis coach. Baltempo te traag, schoten vielen net niet in de korf, tegenstander was best lichamelijk en zuiver, wat te doen? Na twee wissels, een switch van vak en een dameschange in de verdediging waren we als team verantwoordelijk voor dat ene puntje. Applausje voor jezelf!
Sprak trouwens laatst een vriendin. Ze heeft samen met haar man een boottrailerbedrijf. En dat het zo lastig is om goed personeel te krijgen, laat staan stagiaires. Zegt ze: ,,Ik ben soms technisch beter onderlegt dan zij. Sta ik gewoon uit te leggen wat het verschil is tussen een nippeltje en een boutje, klik hier. Je gelooft het niet: vond ik op een gegeven ogenblik een opdracht achter een container. WTF. Abominabel in elkaar gelast. Denkt zo iemand dan dat ik zoiets niet ontdek? Blijkbaar niet. De hersenen zijn tenslotte nog niet helemaal volgroeid. Vind zelf ook wel eens een beschimmeld broodje verpakt in aluminiumfolie in de box. WTF. Denkt dochterlief nou echt dat zo'n pakketje zoals in TiTa Tovenaar zomaar verdwijnt? Afijn, m'n vriendin concludeerde dat het vmbo vaak niet aansluit op de arbeidsmarkt. ,,Ze kunnen geen bouwtekening lezen. Rekenen blijft lastig. De mobiel gaat de locker in dus, want concentratieboog van een verdwaalde kolibrie. Wij als werkgever gaan zelfs uitvluchten verzinnen om geen stagiaires te hoeven opleiden. We besteden specialistisch werk nu vaak uit. Wel duurder, maar sneller en goed.''
Bij toeval sprak ik ook nog een kleuterjuf van de school van mijn dochter. Na een burn-out staat ze nu in een lingeriezaak. ,,Ik doe enkel nog leuke dingen'', vertelde ze. ,,Ik was nog echt zo'n ouderwetse juf. Genoot van vrije opdrachten. Maar op een gegeven ogenblik had ik 34 kids in de klas waarvan 11 met een rugzak. Niet te doen. Cito was leidend, waardoor sommige getoetsten niet werden meegerekend want anders minder geld.'' U weet: de voormalige minister van Onderwijs, heer Sander Dekker, verlangde van scholen dat elke leerling voor elk vak een 10 haalt. Ook voor wiskunde. Zo niet, word je als school gekort. Of beland je na start direct in de gevangenis haha. Dát er iets moest gebeuren, is evident. De wereld staat niet stil. Echter, voor de uitvoering krijgt de heer Dekker net geen voldoende. Hij legde zijn oor te luister, maar niet naar die van de mensen in het veld. Daar zit 'm natuurlijk de crux. En daarom breng ik dit te berde: wie is verantwoordelijk? De kinderen? Tuurlijk niet. De leiding? Valt over te discussiëren. Je zou ook kunnen zeggen dat de beleidsmakers verantwoordelijk zijn, in dit geval de babyboomers, die nu lekker genieten van hun pensioen, opgegroeid met de staartdeling, maar nu kleinkinderen hebben die vanuit de klas opa of oma een snapchatje sturen van de mentor die vertelt dat het toch echt heel gevaarlijk is om tijdens het fietsen naar je mobiel te staren. Die dan vervolgens zelf bekeurd wordt omdat hij tijdens het autorijden, metaforisch gezien, aan de telefoon hangt om te vertellen dat-ie met het derde wederom van de A1 heeft gewonnen...
Ach, we doen allemaal ons best er iets van te maken, en de ene keer lukt dat beter dan de andere keer....