Kangoeroe trainer gezocht!

Ja je leest het goed... Voor de kangoeroes zijn we voor komend zaalseizoen op zoek naar een opvolger voor Joeri Kok. De kangoeroes zijn onze jongste korfballers. Zij zijn tussen de 5 en 6 jaar oud en trainen op woensdagmiddag van 16.00-16.45.Ze spelen nog geen wedstrijden.Lijkt het jou leuk om met deze enthousiaste groep aan de slag te gaan?Neem dan contact op met Charlotte LooijCharlotterienstra@gmail.com

Je kunt je weer zelf inroosteren voor een kantinedienst!

De eerste diensten, die te maken hebben met verschillende activiteiten en oefenwedstrijden, staan weer in de Sportlink-app.Verder wachten velen met spanning op het nieuwe wedstrijdenoverzicht. Zodra het definitieve KNKV-overzicht bekend is, zullen alle bijbehorende diensten in de app geplaatst worden.Houd dus de website en de app in de gaten! Wat als het je niet lukt om zelf in te roosteren? Dan kan het volgende aan de hand zijn:

Foto's kampioenschap d2

Bekijk hier de foto's van de kampioenswedstrijd en de huldiging van de D2.

Druk bezochte scholing voor e en f-trainers

Het veldseizoen zit er voor de meeste jeugdploegen wel op, de hoogste tijd dus om met onze jeugdtrainers te evalueren en plannen te maken voor het zaalseizoen. Onder leiding van Desiree Huisman werden de punten besproken die al goed gaan, maar ook werd er over de zogenaamde verbeterpunten gesproken. Zowel op tactisch- als op technisch gebied werden voor de lange termijn doelen opgesteld om met de kinderen aan te gaan werken. Tijdens de bijeenkomst werd oefenstof doorgenomen, werden er trainingen gemaakt, werd er besproken hoe om te gaan met eventuele weerstand bij kinderen en werden er tips en tops uitgewisseld.

Gevonden voorwerpen tot 15 oktober 2018

Kijk bij 'lees meer' voor de foto's met de gevonden voorwerpen van deze week.

Terug naar overzicht

Culinaire fietstocht

Door Mariëtte Koomen, 21 dagen geleden

‘Je staat toch niet op de uitkijk, hè?’ ‘Nee hoor!’ klinkt het vanuit de keuken die uitzicht op de straat biedt. Sinds die geheimzinnige envelop op de kast ligt, heerst er een lichte spanning in huis alsof ieder moment Sinterklaas en zijn Piet op de stoep kunnen staan. Stiekem hebben we de envelop al even open gemaakt… Maar helaas. Daarin twee stijf dichtgeplakte enveloppen, waar je niet doorheen kunt kijken. 

Ondertussen is het bij GroenGeel, waar alle fietsers zich verzamelen, al een drukte van belang. Daar heerst een spanning alsof ze op schoolreisje gaan en benieuwd zijn waar ze vanavond terecht gaan komen. Niet-Wormers hebben de auto ingeruild voor een geleende fiets en Google Maps al opgestart voor deze, voor hen, culinaire sightseeing tocht door Wormer. Sinds binnenkomst, gaan er onder de Wormers geruchten de ronde, dat de eerste kokers al bij de snackbar zijn gesignaleerd. Wat deden die daar? Was het eten misschien mislukt of was het vrijdag-frietdag? 

Als de briefjes met adressen worden uitgedeeld, gonst het met speculaties welke GroenGelers er op dat adres wonen. Voor sommigen is de fietstocht een ware tocht, met kookadressen in Jisp en Wormerveer. Soms vol overtuiging omdat zij denken te weten, bij wie zij straks op hun adres te gast zullen zijn, wordt er op de fiets geklommen. Maar die voorspelling blijkt niet altijd te kloppen en doet een hele andere korfbalziel de deur open: ‘Hè?! Nou, wat leuk! Woon jíj hier?!’

‘Oh, daar fietsen die twee snelheidsduivels!’ wordt er geroepen vanuit de keuken. ‘Die fietsen door, dus komen blijkbaar niet bij ons eten’. Daarna nog een GroenGeel-stel dat zwaait en doorrijdt. ‘Bij wie zouden die gaan eten?’ Wij speculeren op onze beurt, over welke GroenGelers in onze wijk, op deze avond ook hun huis zouden kunnen hebben omgebouwd tot mini-restaurant. Weer rijdt er een stel voorbij. ‘Die rijden hier al voor de derde keer langs! Die kunnen het blijkbaar niet vinden!’ En dan stopt er een stel bij ons voor de deur. ‘Nou wat toevallig! We kwamen elkaar vanmorgen nog in de supermarkt tegen! Gezellig, kom binnen!’ En al snel zitten we met één selectiespeler en drie van onze eigen trainers om de tafel. 

Van te voren dacht ik nog: ‘Zal dit de eerste avond worden, dat het bij ons tijdens het eten, eens níet over korfbal gaat? Of wordt het zo’n avond alsof je bij Voetbal-inside aan tafel zit en de ene sport-analyse na de andere korfbal-discussie krijgt?’ Maar het leuke is: het onderwerp korfbal komt nauwelijks ter tafel! Natuurlijk is het wel wat ons bindt, maar het is juist het leuke, dat je elkaar op deze manier eens spreekt over hele andere onderwerpen en elkaar zo op een hele andere manier leert kennen. 

‘Hoe laat moeten we eigenlijk bij de volgende zijn voor het hoofdgerecht?’ De tijd vliegt en het blijkt dat op deze avond de fietsers eigenlijk alleen weten wanneer de start was en de kokers het tijdsschema in de gaten houden. Gelukkig hadden we een keurig tijdsschema gekregen. De geheimzinnige envelopjes worden erbij gepakt en worden uitgedeeld: ‘Als we maar niet naar Wormerveer of Jisp hoeven te fietsen’ en ‘Het zal toch lachen zijn als we bij je vader mogen gaan eten!’ Dikke pret als beide wensen uitkomen. Het ene stel vraagt zich af waar die straat ook alweer is en wie daar wonen, het andere stel blijft op z’n gemakkie zitten omdat ze weten dat ze maar honderd meter hoeven te fietsen en de achterdeur open is.

Met de bordjes van het voorgerecht nog op tafel, komen de nieuwe gasten al aan. Bekende en onbekende gezichten, waardoor de vraag al snel komt: ‘Wat is jouw relatie met GroenGeel eigenlijk?’ Ietwat ongemakkelijk voelt het wel, als blijkt dat je met de echtgenote van één van de meest GroenGeelste mensen aan tafel blijkt te zitten en haar helemaal niet kent. Maar ook dat hoort erbij: de club bestaat uit bekende en onbekende mensen, waarbij de onbekende mensen soms achter de schermen een even belangrijke rol kunnen vervullen binnen de club, dan de meest in het oog springende onder ons. Het andere stel zijn de ouders van een speler die ik ongetwijfeld ook had moeten kennen, maar waarbij weer blijkt dat mijn kennis van namen en gezichten zwaar onder de maat is. Leuk om deze mensen te ontmoeten, verhalen te horen over het GroenGeel van weleer en een heleboel andere gezamenlijke niet-korfbalonderwerpen. Er is genoeg te kletsen en te lachen om de avond te vullen, maar uiteindelijk ruimen we snel gezamenlijk de tafel af en laten de boel de boel, om met z’n allen naar GroenGeel te vertrekken. 

Daar blijkt dat de slijters in Wormer deze week goede zaken hebben gedaan. Een kantine vol met mensen met een voldaan gezicht en ietwat lodderige oogjes, maar met nog een gaatje over voor het toetje. Een lange tafel vol overheerlijke, zelfgemaakte en ongetwijfeld al jaren meest geprezen desserts, staat klaar voor een mooie afsluiting van deze avond. Als je in een restaurant nog tot laat in de avond aan je toetje zit, spreek je vast van een trage bediening, maar bij Groengeel, wordt er nog tot na middernacht gesnoept van al het lekkers, onder het genot van een drankje en de enthousiaste verhalen, foto’s en recepten van al die fietsers en kokers.

We babbelen thuis nog even na en moeten concluderen dat de culinaire fietstocht een fantastisch leuk concept is. 

‘Heb jij je wekker gezet?’ ‘Ja, om zeven uur…’ ‘Goed zo. Morgen gaat het korfballeven gewoon weer verder.’

Mariëtte